روح عطار » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۷

صاحب‌نظران که عارضت می‌بینند

از لاله ملول و فارغ از نسرینند

زآن پیش که گل بریزد از باغ رخت

بگذار که این خسته‌دلان می‌چینند