روح عطار » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷

بر طرف قمر چو شاه دستار ببست

آیین کلاه‌گوشه خور بشکست

چون سرو قدش دید درآمد از پای

گل چون رخ او دید بیفتاد ز دست