روح عطار » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵

ای مه‌رخ مهرگستر شمس‌لقب

وای خسرو شکردهن شیرین‌لب

بی‌روی تو روز می‌نماید چون شب

بی‌شمس چو روز شب نماید چه عجب