صفی علیشاه » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۱

ای آنکه به‌یکتائی‌یِ خود یکتائی

بر هستی‌یِ ذات خویش بی‌همتائی

در پیش تو عرض حال کردن غلط است

خود حاضر و خود خبیر و خود بینائی