مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۱۱۰

هر شب ز غمت تازه عذابی بینم

در دیده به جای خواب آبی بینم

وانگه که چو نرگس تو خوابم ببَرَد

آشفته‌تر از زلف تو خوابی بینم