مهستی گنجوی » دیوان اشعار » رباعیات «نسخهٔ دوم» » شمارهٔ ۵۰

جان کو به تن آباد بود هیچ بوَد

دل گر به جهان شاد بود هیچ بود

بادیست نفس که‌اساس عمر تو بود

بنیاد که بر باد بود هیچ بود