خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات » شمارهٔ ۷۰

ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور

وی جوهر! جان را ز جمال تو سُرور

ابروی تو پیوسته از آن روی خوش‌ست

کز صحبت مستان نبوَد یک دم دور