خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات » شمارهٔ ۴۴

کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد

از زخم سنان ستمم می‌پرسد

جز آه که او هر نفسم می‌آید

یا اشک که او دم‌به‌دمم می‌پرسد