ادیب صابر » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۹۵

در جهان تا کریم و مکرم بود

از مدیحم تهی نبود دهان

دهن من تهی از آن مانده ست

کز کریمان تهی شده ست جهان