مجد همگر » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۷۸

در دیده بجز اشک به دامن بنماند

یک جو ز من سوخته خرمن بنماند

بر من منهید تهمت عیش و نشاط

اکنون که نشاط عشق در من بنماند