مجد همگر » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۱۳

در عشق به از رندی و خودکامی نیست

مستوری و عاشقی بجز خامی نیست

گرم است به نام زشت هنگامه عشق

افسرده‌تر از عشق و نکونامی نیست