ادیب الممالک » دیوان اشعار » فرهنگ پارسی » شمارهٔ ۳۰ - فرجودهای پنجگانه اشوزرتشت

پنج «فرجود» پدید آمده از شَت زرتشت

که به پیغمبری‌اش راست بُوَد پنج گواه

آتش «آذربرزین» که همی سوخت به‌خود

«چوب‌دستی» که بدان کور برفتی در راه

«سروْ کشمر» که چو بیخش به دل خاک نشاند

شد بسی کشن و تنومند پس از یک دو سه ماه

«بیست و یک در ز اوستا» که از آنان هر یک

هفت «پرگرد» بود روشن و نغز و دلخواه

«سدره و کشتی» کز بندگی و بهدینی

جامه ای بود نشانی بر مرد آگاه