فضولی » دیوان اشعار فارسی » مقطعات » شمارهٔ ۱۲

پرسیدم از بتی که ترا در جهان چرا

شام و سحر تعرض عشاق عادت است

گفتا که هست رغبت عشق بتان خطا

آزار اهل عشق بتان را عبادت است