جهان ملک خاتون » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۰

آن لعل لب تو می پرست اولیتر

وآن نرگس مخمور تو مست اولیتر

هر سرو که در باغ ارم خاسته است

پیش قد و بالای تو پست اولیتر