فرخی یزدی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶

دنیای ضعیف‌کش که از حق دور است

حق را به قوی می‌دهد و معذور است

بیهوده سخن ز حقّ و باطل چه کنی

رو زور به دست آر که حق با زور است