اسیر شهرستانی » دیوان اشعار » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۴۱

تا کی نشوی گوش بر آواز دل ما

همراز دل مایی و هم راز دل ما

صیدش نکند آفت آرام که دارد

انداز سر زلف تو پرواز دل ما