اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۹۲

تا ظلمت محنت بنهایت نرسد

برق طرب از شمع هدایت نرسد

کی رو بدرستی ز شکست آرد ماه

تا کار شکستگی بغایت نرسد