کسی گوی دولت ز دنیا بَرَد

که با خود نصیبی به عقبی برد

ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی

کاین ره که تو می روی به ترکستان است

سعدی حجاب نیست تو آیینه پاک دار

زنگارخورده چون بنماید جمال دوست

دشمن که جفایی کند آن شیوۀ اوست

باری تو جفا مکن که معشوقی و دوست

بر درگه عزّتت همه خلق زبون

کس را نرسد که این چرا و آن چون

دل به بازار من آورده و بفروخته‌ای

دل بفروخته مفروش به بازار دگر