گنجور

پریزاد

 
شاطرعباس صبوحی
شاطرعباس صبوحی » غزلیات
 

تا مرا عشق تو، ای خسرو خوبان به سر است

پند هفتاد و دو ملت به برم بی‌اثر است

نه من اندر طلبت بر در دیر و حرمم

هر که جویای جمال تو بود، دربدر است

می‌نماید که تو از خیل پریزادانی

کی به این دلبری و حسن و لطافت بشر است؟

واعظ از عشق رخت منع من زار کند

گر چه پندش پدرانه است ولی بی‌اثر است

دل مبندید به اوضاع جهان هیچ که من

آزمودم، همه اوضاع جهان بی‌ثمر است

عاشق کوی تو از تیغ نگرداند روی

تیغ ابروی تو را جان صبوحی سپر است

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: منابع صبوحی | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

یدابا مصاع نوشته:

بشنیدیم تورا رازونیازت اینک/حال ما بین که دگر حال و هوایی دگر است

تردید نوشته:

« به یاد استاد شاطر عباس صبوحی »
رسید مژده که ایام عشرت و غزل است
بده شراب صبوحی که همچنان عسل است
اگر چه بهره نبرده ز مکتب و ز قلم
کلام پرگهرش بین که خالی از خلل است
شده به بزم شبانه مزین اشعارش
نهال عشق بکارد که عشق او مثل است
رسید مژده که آمد صبوحی از فردوس
جهان کشانده به مستی صبوحی اش غزل است

کانال رسمی گنجور در تلگرام