گنجور

بهجت آباد خاطره سی

 
شهریار
شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی
 

اولدوز سایاراق گوزله میشم هر گئجه یاری

گج گلمه ده دیر یار یئنه اولموش گئجه یاری

گؤزلر آسیلی یوخ نه قارالتی نه ده بیر سس

باتمیش گولاغیم گؤرنه دؤشور مکده دی داری 

بیر قوش آییغام! سویلیه رک گاهدان اییلده ر

گاهدان اونودا یئل دئیه لای-لای هوش آپاری 

یاتمیش هامی بیر آللاه اویاقدیر داها بیر من

مندن آشاغی کیمسه یوخ اوندان دا یوخاری 

قورخوم بودی یار گلمه یه بیردن یاریلا صبح

باغریم یاریلار صبحوم آچیلما سنی تاری! 

دان اولدوزی ایسته ر چیخا گؤز یالواری چیخما

او چیخماسادا اولدوزومون یوخدی چیخاری 

گلمز تانیرام بختیمی ایندی آغارار صبح

قاش بیله آغاردیقجا داها باش دا آغاری

عشقین کی قراریندا وفا اولمیاجاقمیش

بیلمم کی طبیعت نیه قویموش بو قراری؟ 

سانکی خوروزون سون بانی خنجردی سوخولدی

سینه مده أورک وارسا کسیب قیردی داماری

ریشخندله قیرجاندی سحر سویله دی: دورما

جان قورخوسی وار عشقین اوتوزدون بو قماری 

اولدوم قره گون آیریلالی او ساری تئلدن

بونجا قره گونلردی ایدن رنگیمی ساری

گؤز یاشلاری هر یئردن آخارسا منی توشلار

دریایه باخار بللی دی چایلارین آخاری 

از بس منی یاپراق کیمی هیجرانلا سارالدیب

باخسان اوزونه سانکی قیزیل گولدی قیزاری

محراب شفقده ئوزومی سجده ده گؤردوم

قان ایچره غمیم یوخ اوزوم اولسون سنه ساری 

عشقی واریدی شهریارین گللی- چیچکلی

افسوس قارا یل اسدی خزان اولدی بهاری

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

علی نوشته:

متاسفانه با رسم الخط مرسوم ترکی آذبایجانی اغلاط نگارشی زیادی در شعر وجود دارد. برای مثال این تغییرات می تواند اعمال شود. بیت اول کلمه گج به گئج تبدیل شود. بید دوم کلمه گولاغیم به قولاغیم تغییر یابد. در بیت آخر یل به یئل تغییر یابد

سورنا نوشته:

ببین عزیزم نوشتن زبان ترکی با خط عربی اشتباهه
چرا؟
چون زبان ترکی صدا هایی داره که نمیشه با خط عربی نوشت مثل ü یا ö و . . .

علی نوشته:

دستت دردنکنه عالیه مخصووصآبرای من که تازه دارم زبان ترکی رو یاد میگیرم اگه محبت کنید وترجمه فارسی رو هم بذارید ممنون میشم

حامد نوشته:

اگه نگم بهترین یکی از بهترین شعرای شهریاره حداقل روزی یه بار میخونمش

mahdi نوشته:

san shahryarsan azarbayjanon eftikhari

مجید نوشته:

شهریارا!تو به شمشیر قلم در همه آفاق/بخدا ملک دلی نیست که تسخیر نکردی

جواد بهمنی نوشته:

ترجمه این شعر زیبا از زبان خود استاد

ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺑﻬﺠﺖ ﺁﺑﺎﺩ
 
ﺑﻬﺠﺖ ﺁﺑﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺷﺐ ﻧﯿﻤﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﯼ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺰ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﯾﺎﺭ
***
ﻗﺪﺭﺗﯽ ﭘﺎ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﭘﺮ ﺧﻮﻑ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺒﻬﻤﯽ ﻣﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
***
ﮔﺮ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺑﻬﺮ ﺗﻮﺩﯾﻊ ﻭ ﻭﺩﺍﻉ ﺁﺧﺮﯼ ﺍﺳﺖ
ﻭﺭﻧﻪ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ 
ﮐﺎﺭ ﺑﺨﺖ ﻧﺎﺑﮑﺎﺭ
***
ﺍﺷﮕﺮﯾﺰﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻆ ﮐﻨﺎﻥ
ﺑﻬﺠﺖ ﺁﺑﺎﺩ ﻭ ﻟﺐ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺯﯾﺮ ﭼﻨﺎﺭ
***
ﻫﯿﮑﻠﯽ ﺩﺭ ﺟﻨﺐ ﻭ ﺟﻮﺷﻢ ٬ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯾﯽ ﺑﻨﺪ ﻧﻪ
ﺁﻫﻨﻢ ﮔﻮ ﺁﺏ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺯﯾﺒﻘﯽ ﺷﺪ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭ
***
ﺗﻮﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﻇﻠﻤﺖ ﺷﺐ ٬ ﺭﻭﯼ ﻫﻢ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ
ﺳﻮﺯﻥ ﺳﺮﻣﺎ ٬ ﺳﺮ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺰﺩ ﭼﻮﻥ ﻧﯿﺶ ﺧﺎﺭ
***
ﻣﻦ ﺳﮓ ﻫﺎﺭﻡ ﮔﺰﯾﺪﻩ ٬ ﺳﺮﺩﯾﻢ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﻭﺯﺧﯽ ﻏﺎﺭ ﻫﺠﺮﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺍﻗﻠﯿﻤﯽ ﺍﺳﺖ ﺣﺎﺭ
***
ﻣﻮﺝ ﺍﺳﺘﺨﺮ ﺍﺯ 
ﺳﯿﺎﻫﯽ ﮔﻮ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺁﻫﻨﯿﻦ
ﺩﺭ ﻫﺠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺷﺒﯿﺨﻮﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻓﻮﺝ ﺳﻮﺍﺭ
***
ﺟﺰﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﺧﺘﺮ ﻭ ﻣﻦ ٬ ﭼﺸﻢ ﮐﺲ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ
ﭼﺸﻢ ﺍﺧﺘﺮ ﻧﯿﺰ ﻫﻢ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﻤﺎﺭ
***
ﮔﻪ ﺑﻨﺎﻟﺪ ﻣﺮﻏﮑﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ ﻭﻟﯽ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺴﺒﺪ ﺑﻪ 
ﻻ‌ﻻ‌ﯼ ﻧﻮﺍﯼ ﺟﻮﯾﺒﺎﺭ
***
ﻫﯿﮑﻞ ﻧﺤﺲ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺳﺪ ﺭﺍﻩ ﻫﺮ ﺍﻣﯿﺪ
ﮐﺎﺟﻬﺎ ﮔﻮﯾﯽ ﻋﺒﻮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺝ ﺯﻫﺮﻣﺎﺭ
***
ﺭﻭﺡ ﺷﺒﮕﺮﺩﻡ ٬ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﯽ ﻧﻮﺭﺩﺩ ٬ ﮐﻮ ٬ ﮐﺠﺎ ؟
ﺭﺍﻩ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺟﺴﺘﻦ ﺍﺯ 
ﺍﯾﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﻏﺎﺭ ﺗﻨﮓ ﻭ ﺗﺎﺭ
***
ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﭼﺸﻢ ﻭ ﮔﻮﺷﻢ ٬ ﺍﺯ 
ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﯾﮏ ﺷﺒﺢ ﯾﺎ ﯾﮏ ﺻﺪﺍﯾﭙﺎﯾﯽ ﺍﺯ 
ﺁﻥ ﮔﻠﻌﺬﺍﺭ
***
ﮔﻮﺵ ﺑﺎ ﺍﺻﻮﺍﺗﻢ ﺁﻣﯿﺰﺩ ٬ ﺑﺴﺎﻥ ﺿﺒﻂ ﺻﻮﺕ
ﭼﺸﻢ ٬ ﺩﺭ ﺍﺷﺒﺎﺣﻢ ﺁﻭﯾﺰﺩ ٬ ﺑﺴﺎﻥ ﮔﻮﺷﻮﺍﺭ
***
ﯾﮏ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺍﺯ 
ﺭﻩ ٬ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺑﮕﺬﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺖ
ﻏﯿﺮ ﻧﻮﻣﯿﺪﯼ ﻧﺒﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﺩﻝ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ
***
ﺁﺗﺸﯽ ﺩﺭ ﺧﺮﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺗﺎ ﺑﺮﺁﺭﺩ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺍﺯ 
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻣﻦ ﺩﻣﺎﺭ
***
ﺍﻫﺘﺰﺍﺯ ﺑﺮﮔﻬﺎ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻮﺍﯼ ﺳﺎﺯ ﺩﻝ
ﺍﺯ ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﺍﻥ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺳﻮﮔﻮﺍﺭﺍﻥ ﺑﻬﺎﺭ
***
ﻣﻦ ﭼﻮ ﻏﻮﺍﺻﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻪ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻡ ﻧﻬﻨﮓ
ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻮ ﺧﻮﺩ ﺯﺩﻩ ﻧﺎﮔﻪ ﺑﻪ 
ﺁﺑﯽ ٬ ﺑﯽ ﮔﺪﺍﺭ
***
ﺻﺒﺢ ﺩﯾﺮﻭﺯﻡ ﮔﺸﻮﺩﻩ ٬ ﭘﺎ ﺑﻪ 
ﺩﮊﺑﺎﻧﯽ ﺯ ﺑﻨﺪ
ﺻﺒﺢ ﻓﺮﺩﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻨﺪﻡ ﺍﺯ 
ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ٬ ﺑﺎﺭ
***
ﺑﺎﯾﺪﻡ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﺪ ﺍﺯ 
ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻭ ﯾﮑﺠﺎ ﺩﺳﺖ ﺷﺴﺖ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺟﻬﺎﻥ ٬ ﭼﻮﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ 
ﯾﺎﺭ ﻭ ﺩﯾﺎﺭ
***
ﭼﻨﺪ ٬ ﻫﻢ ﺑﯿﺶ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺗﺤﺼﯿﻼ‌ﺕ ﺗﺴﺖ
ﺣﺎﺻﻞ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ٬ ﮐﺸﺖ ﻭ ﮐﺎﺭ ٬ ﻣﯽ ﻭﺯﺩ ﺑﻪ 
ﺑﺎﺭ
***
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺴﻮﺯﺗﺮ ﻓﮑﺮ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﭼﺸﻤﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻭ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﮐﻨﻨﺪ ﺍﺯ 
ﺧﻮﺩ ﺷﻤﺎﺭ
***
ﻭﻩ ٬ ﭼﻪ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺐ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﺩ ٬ ﻋﻤﺮ ﻣﻦ
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﯾﺎﺩﯼ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ
***
ﺗﯿﺮﻩ ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮ ﺑﺮ ﮐﻮﻫﺴﺎﺭﺍﻥ ﺑﮕﺬﺭﺩ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﺑﻪ 
ﺟﺰ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮﯼ ﺍﺯ 
ﮐﻮﻫﺴﺎﺭ
***
ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺷﺐ ٬ ﺍﻣﯿﺪ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﻫﺴﺖ
ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﺍﯼ ﺻﺒﺢ ﻭ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻨﺎﻩ ﺷﺐ ﮔﺬﺍﺭ
***
ﺍﯼ ﺳﺤﺮ ﺍﻣﺸﺐ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﭘﺮﺩﻩ ﺍﺯ 
ﺭﺥ ﻭﺍﻣﮕﯿﺮ
ﻭﺍﻣﮕﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪﻡ ﺍﺯ 
ﺩﯾﺪﺍﺭ ﯾﺎﺭ
***
ﮐﻮﮐﺐ ﺻﺒﺤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭ ﻭ ﺳﺮ ﺑﻪ 
ﺯﯾﺮ
ﭼﻮﻥ ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ﮐﻮﮐﺐ ﺑﺨﺘﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﺎﺳﺎﺯﮔﺎﺭ
***
ﻏﺮﻗﻪ ﯼ ﻏﺮﻗﺎﺏ ﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ
ﺑﯽ ﻓﺮﻭﻍ ﺍﺯ 
ﻫﺮ ﮐﺮﺍﻥ ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﯿﺪ ﺍﺯ 
ﻫﺮ ﮐﻨﺎﺭ
***
ﮔﻪ ﺑﻪ 
ﺟﺎﻧﻢ ﺁﺗﺶ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻭ ﺭﺿﺎﺳﺖ
ﮔﻪ ﺑﻪ 
ﻣﻐﺰﻡ ﺑﺮﻕ ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻭ ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ
***
ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺯﺩ ﺍﺯ 
ﺟﻮﺵ ﻭ ﺟﻨﻮﻧﻢ ﻣﻮﺝ ﺧﻮﻥ
ﺳﺮ ﺑﻪ 
ﺳﻮﯼ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺷﺪ ﻧﺎﮔﻬﻢ ﺑﯽ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ
***
ﮐﺎﯼ ﺑﻪ 
ﻣﯿﻌﺎﺩ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ 
ﻣﻀﻄﺮﯾﻦ ﻣﺠﯿﺐ
ﺑﯿﺶ ﺍﺯ 
ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺭ؟
***
ﻧﺎﮔﻬﻢ ﺍﻏﻤﺎﯾﯽ ﻭ ﺳﯿﺮﯼ ﻭ ﺭﻭﯾﺎﯾﯽ ﺷﮕﻔﺖ
ﻭﺍﺷﺪﻡ ﭼﺸﻢ ﻭ ﺳﺘﻮﻥ ﺻﺒﺮ ﺩﯾﺪﻡ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
***
ﮔﻮﯾﯽ ﺍﺯ 
ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪﻡ ﺑﻪ 
ﮔﻮﺵ
ﺷﺮﻁ ﺑﺮﺩ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ ﻗﻤﺎﺭ
***
ﮔﺮ ﻃﻮﻉ ﺩﺍﺭﯼ ﺣﯿﺎﺕ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﯽ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺧﺎﮐﯿﺎﻥ ﮔﻮ ﺳﺮ ﺑﻪ 
ﺯﯾﺮ ﻭ ﺧﺎﮐﺴﺎﺭ
***
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎﻧﮓ ﺧﺮﻭﺱ ﺍﺯ 
ﻃﺮﻑ ﺑﺎﻏﯽ ﺷﺪ ﺑﻠﻨﺪ
ﺩﺭ ﺟﮕﺮ ﮔﺎﻫﻢ ﺧﻠﻨﺪﻩ ﺧﻨﺠﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﺁﺑﺪﺍﺭ
***
ﻓﺮﺻﺖ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﺪﻥ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺧﺖ
ﻃﺎﻟﻌﻢ ﺍﯾﻦ ﭘﺎﮐﺒﺎﺯ ﺑﺪﻗﻤﺎﺭ ﺑﺪﺑﯿﺎﺭ
***
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺁﺧﺮ ﻧﯿﺰ ﮐﺮﺩ ﺍﺯ 
ﻣﻦ ﺩﺭﯾﻎ
ﺗﺎ ﮐﻨﺪ ﺳﻮﺯ ﻭ ﮔﺪﺍﺯﻡ ﺳﮑﻪ ﯾﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﻋﯿﺎﺭ
***
ﺻﺒﺢ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﯽ ﺩﺭﯾﺪﻩ ﮔﻔﺖ ﺩﯾﮕﺮ ﺟﯿﻢ ﺷﻮ
ﮐﺰ ﺍﻟﻒ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ 
ﮔﻮﺵ ﺁﻭﯾﺰﻩ ﺳﺎﺯﺩ ﭼﻮﺏ ﺩﺍﺭ
***
ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ﺻﺒﺢ ﺑﯽ ﺍﻧﺼﺎﻑ ٬ ﮔﻮﯾﯽ ﺻﺎﻋﻘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪﻡ ﺍﺯ 
ﻭﯼ ٬ ﺧﺮﻣﻨﯽ ﺷﺪ ﺗﺎﺭ ﻭ ﻣﺎﺭ
***
ﺧﻮﺩ ﺑﻪ 
ﻣﺤﺮﺍﺏ ﺷﻔﻖ ﺩﺭ ﺳﺠﺪﻩ ﺩﯾﺪﻡ ﻏﺮﻕ ﺧﻮﻥ
ﻣﻘﺘﺪﯼ ﺑﺎ ﭘﯿﺸﻮﺍ ﻭ ﺧﺮﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ ٬ ﻧﺜﺎﺭ
***
ﺳﺮ ﻓﮑﻨﺪﻡ ﭘﯿﺶ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ ﺭﻭ ﺑﻪ 
ﺳﻮﯼ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺭﺩ ﺁﻫﻢ ﺩﻣﺒﺪﻡ: ” ﺍﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ٬ ﺍﯼ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ”
***
ﺯﯼ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻤﻠﮏ ﻫﻢ ﺭﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﻭ ﮐﻨﺪ
ﺭﺧﺼﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺭﺍ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﻪ 
ﺣﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺎﺭ
***
ﻟﯿﮑﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻟﯽ ﺑﺸﮑﺴﺘﻪ ﺗﺮﺩﯾﺪﻡ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻞ ﻃﺒﯿﺐ ﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﺎﺭﯼ ﺳﺮ ﻧﺒﻮﺩﺵ ﭘﻨﺒﻪ ﺯﺍﺭ
***
ﮐﻢ ﮐﻢ ﺁﻥ ﻋﺸﻖ ﻣﺠﺎﺯﻡ ﭼﻮﻥ ﺟﻨﯿﻦ ﺷﺪ ﺑﺎﺭ ﺩﻝ
ﺭﻭﺡ ٬ ﺍﺯ 
ﺁﻥ ﯾﮏ ﭼﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺁﺑﺴﺘﻨﺎﻧﻢ ﺩﺭ ﻭﯾﺎﺭ
***
ﺗﺎ ﮐﻪ ﻋﺸﻘﯽ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺯﺍﺩ ﺍﺯ 
ﺁﻥ ﺩﻝ ﭼﻮﻥ ﻣﺴﯿﺢ
ﮐﺰ ﺩﻡ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺱ ﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺵ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ
***
ﺗﺎﺝ ﻋﺸﻖ ﺁﺭﯼ ﺑﻪ 
ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﻧﺸﯿﻨﺎﻥ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ
ﻫﺮ ﮔﺪﺍﯼ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺣﺎﻓﻆ ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ ﺷﻬﺮﯾﺎﺭ
 

جواد بهمنی نوشته:

ﻧﻘﺶ ﻣﺰﺍﺭ ﻣﻦ ﮐﻨﯿﺪ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺳﺨﻦ ﮐﻪ ﺷﻬﺮﯾﺎﺭ 
ﺑﺎ ﻏﻢ ﻋﺸﻖ ﺯﺍﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﻏﻢ ﻋﺸﻖ ﺩﺍﺩﻩ ﺟﺎﻥ

فردین نوشته:

من شیفته استاد شهریارو علی اقا واحدم. استاد شهریار اشعارش بی نظیره بهجت اباد خاطرسی هم جای خودشو داره

شبرو نوشته:

آقای بهمنی، ترجمه فارسی را قبلاً ندیده بودم. ممنون

امیرسعادت نوشته:

چوخ اوزمه اوزون بو چرخ و فلکین عادتدیر
چاتمیب چاتمیاجاخ عاشق اوزمعشوقنا
غیر از بو اولا جای تعجب برادر
قایدب تاریخه گر شاخشی باخارسان گورسن
تکجه دیرسن بو اجی تجربنن صاحب قارداش

اباس نوشته:

سلام خسته نباشید اگه ممکنه شعر را با حروف
لاتین ترکی هم بنویسید.

مریم نوشته:

من هرچی دنبال صوتی برای این شعر گشتم پیدا نکردم اگه کسی پیدا کرد بهم بگه ممنون میشم

حسینقلی سلیمی نوشته:

با درودِ فراوان به بانیِ ارجمندِ گنجِ شایگانِ “گنج حضور”:

توضیح ضروری:
خط صورتِ مرئیِ تکلُّم است؛ لذا، باید، حتی الإمکان، مشخَّصاتِ أصلیِ تکلُّم را مُنعَکِس کُنَد.
با اندکی دقَّت، میتوان درک کرد که، تکلُّم از واحدهای مشَخَّص تشکیل میشود: “کتاب”، “کتابی”، “کتابها”، “کتابدار”، “کتابخانه”، “کتابدوست”، کتابفروش” . . . همانطور که هر کُدام بصورتِ یک واحد تلفُّظ میشود، ضرورتاً، هر کُدام بصورت یک واحد نیز نوشته میشود.
این قاعده-ی منطقی که، عموماً، در میراثِ مُعتبرِ مکتوبِ فارسی(و تُرکی) ما کاملاً مشهود است، أخیراً، کمتر رعایت میشود.
بر أساس این إشاره، در إملای شعر ” بهجت آباد خاطره سی”، بصورتی که در اینجا آمده است، إصلاحات زیر تقدیم میگردد:

بیت ۱: گؤزلَمیشَم(و یا گؤزله-میشَم)، گلمَده(و یا گلمه-ده)
بیت ۲: قولاغیم بیت ۳: اییلدَر ، اونو دا
بیت ۵: گلمَیه بیت ۶: ایستَر ، چیخماسا دا
بیت۷: بئیله بیت ۸: که ، که
بیت۹: سان که ، صون ، صوخولدی ، سینَمده
بیت ۱۰: سؤیلَدی ، اودوزدون
بیت ۱۱: اول ، ائدَن
بیت ۱۳: هجرانلا ، یوزونه ، سان که
بیت۱۴: اؤزومی ، سجده-ده

(از آنجا که تحصیلاتِ تخصصی بنده در مورد زبان و موضوعات مربوط به آن است، شاکر خواهم بود اگر بتوانم سوالی را پاسخگو باشم.
حسینقلی سلیمی husseinguli@yahoo.com)

رضا نوشته:

سلام
لطفا اصلاح بفزمایید

اولدوز سایاراق گؤزله‌میشم هر گئجه یاری
گئج گلمه‌ده‌دیر یار یئنه اولموش گئجه یاری
گؤزلر آسیلی یوخ نه قارالتی نه ده بیر سس
باتمیش قولاغیم گؤر نه دؤشورمک‌ده‌دی داری
بیر قوش «آییغام!» سؤیلویه‌ره‌ک گاهدان اییلده‌ر
گاهدان اونو دا یئل دئیه لای-لای هوش آپاری
یاتمیش هامی بیر آللاه اویاق‌دیر داها بیر من
من‌دن آشاغی کیمسه یوخ اوندان دا یوخاری
قورخوم بودو یار گلمه‌یه بیردن یاریلا صوبح
باغریم یاریلار صوبحوم آچیلما سنی تاری!
دان اولدوزو ایسته‌ر چیخا گؤز یالواری چیخما
او چیخماسا دا اولدوزومون یوخدو چیخاری
گلمه‌ز تانیرام بختیمی ایندی آغارار صوبح
قاش بیله آغاردیقجا داها باش دا آغاری
عئشقین کی قراریندا وفا اولمویاجاقمیش
بیلمم کی طبیعت نیه قویموش بو قراری؟
سانکی خوروزون سون بانی خنجردی سوخولدو
سینه‌م‌ده اورک وارسا کسیب قیردی داماری
ریشخند ایله قیرجاندی سحر سؤیله‌دی دورما
جان قورخوسو وار عئشقین اوتوزدون بو قوماری
اولدوم قارا گون آیریلالی او ساری تئل‌دن
بونجا قارا گون‌لردی ائدن رنگیمی ساری
گؤز یاش‌لاری هر یئردن آخارسا منی توشلار
دریایه باخار بللی‌دی چای‌لارین آخاری
از بس منی یاپراق کیمی هیجرانل‌ا سارالدیب
باخسان اوزونه سانکی قیزیل گولدو قیزاری
محراب-ی شفقده اؤزومو سجده‌ده گؤردوم
قان ایچره غمیم یوخ اوزوم اولسون سنه ساری
عشقی واریدی شهریارین گوللو چیچکلی
افسوس قارا یئل اسدی خزان اولدو بهاری

داور نوشته:

آی منیم او قارغی چاپان گونلریم
قارغاگوئوپ سزچه تاپان گونلریم

لیلا نوشته:

داشت بر سر می زد ازجوش و جنونم موج خون
سر به سوی آسمان شدناگهم بی اختیار

کای به میعاد کتاب خود به مضطرین مجیب
بیش از این است انتظار اضطراب و اضطرار؟

سیدجلال سلیلی نوشته:

سلام دئیرم مولانا استادشهریارین روحونا وعزیزاوخویانلارا:دئمک بوغزل اوستادین ان گوجلی تورکجه ایلهام اولوب یازیلان غزلی دیر.مولانااوستادشهریار کی بوغزلی سئوگیلیسی”ثریا” تهرانین بهجت آبادینداکی قراره گلمه مکدن صونرایازیب ،تورک غزللرینین بیرشاهکارین یارالدیبدیرکی اونون اول بیت لری مجازعشقینه گوره یازیلسادابوغزلین سون ایکی بیتینده بوشعری عرفانلا باشاچاتدیریبدر ودئمک بوغزلده مجازی عشقیدن عرفانی بیرعشقه ال چاتماسی آیدینلاشیر.آنجاق بوغزل منیم فیکریمجه آذربایجان وتورک دونیاسینین غزل فورماسیندایازیلان اوره گه یاتیم شعرلرینین بیریدیر. ساغ اولون یازان:سیدجلال سلیلی تبریزدن۲۷-۰۷-۱۳۹۵

سیدجلال سلیلی نوشته:

باسلام:اینجانب حاشیه ای به زبان فارسی بر ای این غزل استادشهریارنوشته بودم .نمیدانم چرابعدازاینکه درحاشیه هانمایش داده شد متاسفانه حذف کرده اید.

احمد اسماعیلی نوشته:

شعرای بزرگ با یک “بیت”مارابه جلوه های گسترده ایی از فرهنگمان وصل کرده وبه آن زیبایی وژرفا می بخشند

اولدوز سایاراق گوزله‌میشم هر گئجه یاری گئج گلمه‌ده دیر یار،گئنه اولموش گئجه یاری
تماشا وشمردن ستارگان: شب های تابستان اکثرا رختخواب ها رادر حیاط یا پشت بامها پهن میکردند ومادر یا گاهی پدر قصه ایی را شروع میکرد وماگوشمان به قصه وچشممان به ستارگان یود.قصه تمام میشد واگر درمیان دنیایی که قصه مارا برده بود خواب نرفته بودیم میگفتند -
ستارهارا بشمارید تا خواب شیرینی ببینید.
- هرکسی یک ستاره در آسمون داره
-ستاره های روشن تر مال آدمهای خوبتره
-ببین میتونی ستاره خودت یا یار آینده تو پیدا کنی
-ستاره ها خیلی دورند و دست یافتنی نیستن
- آرزوهات را ستارهابرآوره میکنند
-
-
وما درمیان این آرزوها و شگفتی ها خواب میرفتیم.
حال شهریارشب ها ستاره ها را می شمارد وبه دنبال اولدوز” ثریا”ی دوست داشتنی ودست نیافتنی خود میگردد .ستاره ویار هردو به یک اندازه دورند. ما(کودکان) ستاره ها را میشمردیم چونکه پیش درآمد خواب شیرین وخواب دیدن های رویایی بود.وبرای شهریارشمردن ستاره ها پیش درآمد وصلت یار رویایی.

چ با خواندن فقط چند کلمه بیت اول .احساسات شاعروایده های درونی خواننده وصلت می یابند وبه قولی شاعر با ما “حرف” نزده گفتگو”کرده است.
.
جناس زیبای “یاری “ومعانی متفاوت کلمات “اولدوزسایاراق” و”گئج گلمه ده دیر” باکلمات مشابه روزمره حتمامورد توجه دوستان هست.
اینجا من مجبورم ترجمه هرچند بسیار ضعیف خودرا مکمل توضیحات فارسی خود کنم. .

ترجمه آزاد
همه شب ستاره میشمارم و در انتظار یارم
دوری شیوه او
ومن تابه سحر
این شده کارم

احمداسماعیلی-تورنتو

عابدین نوشته:

عشقین کی قراریندا وف اولمیاجاخمیش
بیلمم کی طبیعت نییه قویموش بو قراری
مسلما این بیت یکی از بهترین و پرمعناترین اشعار در وصف عشق واقعیست

عابدین از مونترال

کانال رسمی گنجور در تلگرام