گنجور

غزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کاروان

 
شهریار
شهریار » گزیدهٔ غزلیات
 

از زندگانیم گله دارد جوانیم

شرمنده جوانی از این زندگانیم

دارم هوای صحبت یاران رفته را

یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم

پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق

داده نوید زندگی جاودانیم

چون یوسفم به چاه بیابان غم اسیر

وز دور مژده جرس کاروانیم

گوش زمین به ناله من نیست آشنا

من طایر شکسته پر آسمانیم

گیرم که آب و دانه دریغم نداشتند

چون میکنند با غم بی همزبانیم

ای لاله بهار جوانی که شد خزان

از داغ ماتم تو بهار جوانیم

گفتی که آتشم بنشانی ولی چه سود

برخاستی که بر سر آتش نشانیم

شمعم گریست زار به بالین که شهریار

من نیز چون تو همدم سوز نهانیم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

همدرد شهریار نوشته:

به نام خدا
با سلام و عرض خسته نباشید
بعد از بیت پنجم یک بیت افتاده است بدین شکل

یک شب کمند گیسوی ابریشمین بتاب
ای ماه اگر ز چاه به در میکشانیم

و همینطور زیباترین بیت این شعر هم یکی مانده به آخر است که در اینجا ذکر نشده

درخواب زنده ام که تو میخوانیم به خویش
بیداریم مباد که دگر نرانیم

غزل هایی از شهریار هست که من اینجا ندیدم اگر خواستید به بنده اطلاع دهید تا برایتان بفرستم
با تشکر

سید حمید کاشانی نوشته:

اوج غم در این غزل شهریار در دو بیت آغازین است
و من همیشه در بیت دوم میگریم
شاید یکی از پر مغزترین غزلهای معاصر باشد با وزن و آهنگی کاملا متناسب دارد.
پیشنهاد میکنم قسمت اول و دوم آلبوم دلشدگان (جناب شجریان) را گذاشته همراه با پخش آن موسیقی شعر را با همان لحن آهنگ دکلمه کنید
انژی فوق العاده هنگفتی از این هماهنگی خارج میشود
با این کار روح خود را صیقلی کنید.

علیرضا نوشته:

حتما” آوازِ دشتی استاد محمودی خوانساری از این غزل رو بشنوید
در مجموعه ی صد سال آواز ، سی دی سوم موجود است
من که عاشقِ فضای این شعرم ، و اون آواز

... نوشته:

دور از کنار مادر و یاران مهربان
زال زمانه کشت به نامهربانی ام

احمد نوشته:

در بیت پنجم وقتی کلمات طایر و آسمانی در کنار هم به کار برده می شود حقا که پس از هر بار خواندن این بیت احساسی دلنواز بر روح آدمی بال میگستراند.بدون شک این غزل از زیباترین غزل هایی است که تا به حال سروده شده است

جواد نوشته:

زندگی پر سوز و گداز این شاعر عاشق پیشه بسیار درس آموز و پر رمز و راز است. این غزل را شهریار در سوگ مرگ ناگهانی و درآور لاله دختر خدمتکار منزل محل سکونت خود سرود که پس از مرگ وی متوجه عمق عشق او به خود شده بود و در تاوان این بی خبری و غفلت این شعر را سروده است.

شهاب حسن نژاد نوشته:

به نام خالق
شهریار شاعر درد بود ورنج واین شعر اوج گرفته از دزون داغان وی خبر میدهد
شهریار به دلیل کم لطفی به قاسم دوست همیشه مهربانش دردی کشید که بیت دوم این شعر گواه این موضوع است…بیایید قدر لحظاتمان را بدانیم

حمید نوشته:

با سلام من هروقت غزل های شهریار را می خوانم گریه ام می گیرد بااین شعر اذری از استاد یاد می کنم: ای ادب دنیاسنه سلطان سلام اولسون سنه
شاعر باشوکت ایران سلام اولسون سنه
حقی وار فخرایلسن دایم سنه اهل ادب
سن او شاعرسنکه عالمده سنه یوخدر مثال

omid نوشته:

این شعر رو باید با صدای سوخته بی همتا استاد محمودی خوانساری شنید تا به روح شعر پی برد.

کسرا نوشته:

قلبم درد گرفت با خوندن این شعر… غم با آدم چه ها که نمیکنه… خیلی سوزناک بود…. خیلی

شهریار نوشته:

سلام به جای غزل شماره ۹۹، غزل شماره ۱۰۰ را لینک کرده اید.

م.ع نوشته:

لینک دانلود صدای استاد محمود خوانساری:
http://www.iranseda.ir/FullGanjine/?g=641779&s=

کانال رسمی گنجور در تلگرام