رباعی شمارهٔ ۲۴
از روی تو و زلف تو روز آمد و شب
ای روز و شب تو روز و شب کرده عجب
تا عشق مرا روز و شبت هست سبب
چون روز و شبت کنم شب و روز طلب
از روی تو و زلف تو روز آمد و شب
ای روز و شب تو روز و شب کرده عجب
تا عشق مرا روز و شبت هست سبب
چون روز و شبت کنم شب و روز طلب
با دو بار کلیک بر روی هر واژه میتوانید معنای آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شمارهگذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکیدرج | ارسال به فیسبوک
حاشیهها
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.
من نوشته:
سلام من در حدی نیستم که نقد پیشه خود سازم اما به عنوان یک خواننده نمیتوانم بپذیرم این شعر زبان ساده وتا حدودی سخیف متعلق به سنایی شاعرقرن های پیش باشد .البته جای فراموشی نیست که ما وی را به متغیر غزل عاشقانه به عارفانه میشناسیم وبعید نیست که در رباعی نتواند به سرمنزلی برسد به هرحال من از این شعر با حذف نام شاعر به یک بازی با کلمات ساده بر میخورم .