گنجور

غزل شمارهٔ ۷

 
سلمان ساوجی
سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات
 

نظری نیست، به حال منت ای ماه، چرا؟

سایه برداشت ز من مهر تو ناگاه چرا؟

روشن است این که مرا، آینه عمر، تویی

در تو آهم نکند، هیچ اثر، آه چرا؟

گر منم دور ز روی تو، دل من با توست

نیستی هیچ، ز حال دلم آگاه چرا؟

برگرفتی ز سر من، همگی سایه مهر

سرو نورسته من، «انبتک الله» چرا؟

دل در آن چاه ز نخ مرد و به مویی کارش

بر نمی‌آوری، ای یوسف از آن چاه چرا؟

نیک‌خواه توام و روی تو، دلخواه من است

می‌رود عمر عزیزم، نه به دلخواه چرا؟

پادشاه منی و من، ز گدایان توام

از گدایان، خبری نیستت ای ماه چرا؟

در ازل، خواند به خود حضرت تو سلمان را

«حاش لله» که بود، رانده درگاه چرا؟

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ساوه‌سرا | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

فرجاد نوشته:

بیت هفتم مصرع دوم: “ماه” باید “شاه” باشد. اصلاح کنید لطفن.

مهرنوش نوشته:

به فرجاد: به نظر نمی‌یاد “ماه” غلط باشه، چرا که با “مهر” در مصرع دوم ،مراعات نظیر داره.

مهرنوش نوشته:

بیت پنجم، “ز نخ” به “زنخ” تصحیح شود لطفا

شمس الحق نوشته:

مهرنوش جان مقصود فرجاد ماه بیت اول نیست و ماه درچنانکه فرموده بیت هفتم است و کاملاً حق با اوست :
از گدایان خبری نیستت ای شاه چرا
دربیت پنجم هم شاعر با کلمۀ زنخ به معنی چانه و ز نخ به معنی از نخ که با مویی کارش و مو و نخ جناس ظریفی آورده است .

مهرنوش نوشته:

به شمس الحق: بله، حق با شما و فرجاده “شاه” درسته در بیت هفتم.

کانال رسمی گنجور در تلگرام