گنجور

غزل شمارهٔ ۳۸۲

 
سلمان ساوجی
سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات
 

مبارک منزلی، کانجا فرود آید چو تو ماهی

همایون عرصه‌ای، کارد به سویش رخ چنین شاهی

روان شد موکب جانان چرایی منتظر ای جان؟

چو خواهی رفت ازین بهتر نخواهی یافت همراهی

مکن عیبم که می‌کاهم چو ماه از تاب مهر او

که گر ماهی تب مهرش کشد گویی شود کاهی

مرا نقدی که در وجهش نشیند نیست الا شک

مرا پیکی که ره آرد به کویش نیست جز آهی

تو آزادی و احوال گرفتاران نمی‌دانی

دل مسکین من با توست ازو می‌پرس گه گاهی

عزیزی کو نیفتادست در بندی چه می‌داند

که در کنعان اسیری را چه افتادست در چاهی

من خاکی نه آن گردم که از کوی تو برخیزم

عجب چون من از کوی تو برخیزد هوا خواهی

چو بادم در رهت پویان من بیمار و می‌ترسم

مبادا کز منت بر دل نشیند گرد اکراهی

نه تنها من به سودای سر زلفت گرفتارم

که زلفت رابه هر شستی چو سلمان است پنجاهی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ساوه‌سرا | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حسن گرزین نوشته:

مبارک منزلی، کانجا فرود آید چو تو ماهی
این مصرع از شاعر صابر حافظ قان است

حمیدرضا نوشته:

@حسن گرزین:
لطفاً نام دقیق و قرن شاعری را که به آن اشاره کردید را بنویسید.

مطهره نوشته:

که گر ماهی تب مهرش کشد گویی شود کاهی
به نظر میاد درستش اینه
که گر ماهی تب مهرش کشد کوهی شود کاهی

حسین قائم مقامی نوشته:

مطهره کاملا با نظرتون موافقم

کوه با کاه در کنارِ هم تمثیلِ زیبای شاعر رو بهتر و درست تَر نشون میده و باید به شما و دقت بالاتون هزار افرین گفت

کانال رسمی گنجور در تلگرام