گنجور

غزل شمارهٔ ۲۱۹

 
سلمان ساوجی
سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات
 

دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید

اشک به دندان گرفت دامن و در پی دوید

دید میان دل و دیده که خونست اشک

جست برون ز میان، رفت و کناری گزید

هر دو جهان دل به باد، که خواهد مگر

از طرف آن بهار، بوی هوایی دمید

مقصد و مقصود دل، جز دهن تنگ او

نیست دریغا که هست، مقصد دل ناپدید!

گر تو چو شمعم کشی، از تو نخواهم نشست

ور تو به تیغم زنی، از تو نخاوهم برید

از می و مطرب مکن، مدعیا منع من

تا غزلی‌تر بود، قول تو خواهم شنید

بر در ارباب دل، از در رحمت در آی

کانکه به جایی رسید، از در رحمت رسید

فتح رفیق کلید، دانی سلمان چراست؟

کز بن دندان کند، خدمت در چون کلید

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ساوه‌سرا | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

mareshtani نوشته:

beide panjom tas heh shawad
mesraje awale beide haftom(darai)1


پاسخ: با تشکر، مورد دوم تصحیح شد، در مورد اول پیشنهاد دوستان؟

mareshtani نوشته:

khedmate azizan arz konamke agar mesraje awale beide panjom intor tahrir shawad behtar khwahadbud(garto tscho shamam koshi)1

پاسخ: با تشکر، مطابق پیشنهاد شما تصحیح شد.

سیاوش نوشته:

در مصرع دوم بیت دوم «ز» غلط و «از» صحیح است «جست برون از میان…»
مصرع اول بیت سوم به این صورت صحیح است «هر دو جهان دل به باد داد که حواهد مگر …»
در مصرع دوم بیت پنجم «نخاوهم» غلط و «نخواهم» درست است

امیر نوشته:

بدان مدینه علم خداست پیغمبر (ص)
در مدینه علم رسول (ص) هم حیدر (ع)
بیا و خدمت راه علی عمران کن
کلید فتح دلست این و رحمت اکبر

کانال رسمی گنجور در تلگرام