گنجور

غزل شمارهٔ ۱۱۱

 
سلمان ساوجی
سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات
 

آن پری چهره که ما را نگران می‌دارد

چشم با ما و نظر، با دگران می‌دارد

زیر لب می‌دهم وعده، که کامت بدهم

غالب آن است که ما را به زبان، می‌دارد

دوش گفتم که غمت، جان مرا داد به باد

گفت ای ساده، هنوزت غم جان می‌دارد

رایگان، چون سر و زر در قدمش، می‌بازم

سر چرا بر من شوریده، گران می‌دارد؟

اغی گل از حال دل بلبل بیچاره بپرس

تا این همه فریاد و فغان می‌دارد؟

گر به دیدار تو فرسوده‌ای، آسوده شود

مایه حسن رخت را چه زیان، می‌دارد؟

خبرت نیست که در باغ جمالت، همه شب

چشم من آب گل و سرو روان می‌دارد

رفته بود از سر قلاشی و رندی، سلمان

چشم سرمست تو‌اش، باز بر آن می‌دارد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ساوه‌سرا | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حمیدرضا نوشته:

احتمالاً حافظ در این بیت:
چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ
سر چرا بر من دلخسته گران می‌داری
عمداً اشاره به بیت چهارم این شعر دارد یا ناآگاهانه از آن وام گرفته است.

mareshtani نوشته:

beide panjom kamelan naqes ast

پاسخ: منتظر اعلام صورت درست بیت ۵ از دوستان می‌مانیم.

سیما.م نوشته:

درود بر شما .
در بیت دوم ” می دهدم” صحیح می باشد,لطفا تصحیح بفرمایید :
زیر لب می‌دَهَدَم وعده، که کامت بدهم
غالب آن است که ما را به زبان می‌دارد

مهرنوش نوشته:

پیشنهاد:
بیت ٥ مصرع اول: اغى گل–> اى گل
بیت ٥ مصرع دوم: تا چرا این‌همه فریاد و فغان…( ‘چرا’ احتمالا باید اضافه شود.

کانال رسمی گنجور در تلگرام