گنجور

غزل شمارهٔ ۶۳۴۹

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه من

ز زور باده به سنگ آمده است شیشه من

ازان خورند به تلخی شراب ناب مرا

که بی تلاش به چنگ آمده است شیشه من

شکسته دل من از شکستگی است درست

به دلنوازی سنگ آمده است شیشه من

صفای سینه مرا در حرم کند قندیل

چه شد برون ز فرنگ آمده است شیشه من؟

ز عجز من رگش انگشت زینهار شده است

اگر به سنگ به جنگ آمده است شیشه من

کجاست مایه درستی مرا به سنگ زند؟

کز آب تلخ به تنگ آمده است شیشه من

ز تندی نفسی دلشکسته می گردم

برون اگر چه ز سنگ آمده است شیشه من

ز کارخانه ابداع چون فلک صائب

تهی ز باده رنگ آمده است شیشه من

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام