گنجور

غزل شمارهٔ ۵۳۹۰

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

عافیت زان غمزه خونخوار می خواهد دلم

آب رحم از تیغ بی زنهار می خواهد دلم

راه حرفی پیش لعل یار می خواهد دلم

خلوتی در پرده اسرار می خواهد دلم

قصه سودای من دور و دراز افتاده است

کوچه راهی همچو زلف یارمی خواهد دلم

نیستم چون بلبلان قانع به گفت وگوی گل

باغ را در غنچه منقار می خواهد دلم

تا نگردیده است از خط تنگ وقت آن دهان

بوسه ای زان لعل شکربارمی خواهد دلم

مست و خواب آلود اگر گردد دچار من شبی

خون خود زان لعل گوهر بار می خواهد دلم

روی حرفم چون قلم بالوحهای ساده است

صحبت دیوانگان بسیارمی خواهد دلم

پیش همت از ادب دورست تکرار سؤال

هر دو عالم را ازو یکبارمی خواهد دلم

مرهم راحت مرا در خواب بیدردی فکند

کاو کاو نشتر آزار می خواهد دلم

ساده لوحی بین که با چندین نسیم پرده در

غنچه مستور ازین گلزار می خواهد دلم

وادی سر گشتگی دارد سراپا گشتنی

پایی از فولاد چون پرگار می خواهد دلم

دیده بیدار نتوان یافت درروی زمین

زین گرانخوابان دل بیدار می خواهد دلم

می کند تنگی قفس بر خنده سرشار من

کبک مستم، دامن کهسار می خواهد دلم

اختلاف کفر و دین از وحدتم بیگانه ساخت

رشته تسبیح از زنار می خواهد دلم

هیچ کس خون کباب از آتش سوزان نخواست

خونبهای دل ازان رخسار می خواهد دلم

نیست تاب چشم زخم آیینه های صاف را

چند روزی مرهم زنگار می خواهد دلم

سیل هیهات است تا دریا کند جایی مقام

لنگر از عمر سبکرفتار می خواهد دلم

توبه مستی و مخموری ندارد اعتبار

فرصتی از بهر استغنار می خواهد دلم

در رهی کز خار مجروح است پای آفتاب

سوزن عیسی برای خارمی خواهد دلم

در علاج درد من صائب مسیحا عاجزست

چاره درد خود از عطار می خواهد دلم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام