گنجور

غزل شمارهٔ ۴۱۹۳

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

هردم نه بی سبب دل ما رقص می کند

کز شوق کعبه قبله نما رقص می کند

بی آفتاب ذره نخیزد ز جای خویش

از خود نه جسم خاکی مارقص می کند

وجد وسماع صوفی صافی ز خویش نیست

این استخوان به بال هما رقص می کند

مشت گلی چه نقش تواند بر آب زد

از زور می پیاله مارقص می کند

آن راکه مطرب از دل پر جوش خود بود

دایم چو بحر بی سروپا رقص می کند

گردی که از گرانی تعمیر شد خلاص

در پیش پیش سیل فنا رقص می کند

خونین دلان کجا وسماع طرب کجا

این شاخ گل ز باد صبا رقص می کند

پیر وجوان ز هم نکند فرق شور عشق

اینجا فلک به قد دوتا رقص می کند

بی شور عشق در تن ما نیست دره ای

هر قطره زین محیط جدا رقص می کند

پیچیده است درد طلب هرکه را بهم

داند که گردباد چرا رقص می کند

داریم عالمی ز خیالش که نه سپهر

در تنگنای سینه ما رقص می کند

ما مانده ایم در ته دیوار ورنه کاه

از اشتیاق کاهربا رقص می کند

صائب ز زاهدان مطلب وجد صوفیان

شاخی که خشک گشت کجا رقص می کند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام