گنجور

غزل شمارهٔ ۲۷۲۲

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

غفلت دل از شراب ناب افزون می شود

ناروایی در متاع از آب افزون می شود

می فزاید بر شتاب زندگی قد دوتا

در ته پل سرعت سیلاب افزون می شود

دیده ارباب غفلت را، ز بوی پیرهن

پرده ای بر پرده های خواب افزون می شود

می کند داغ محبت ناتمامان را تمام

ماه نو از مهر عالمتاب افزون می شود

شد ز خط لعل لب میگون او سیرابتر

چشمه را در نوبهاران آب افزون می شود

می زند بر آتش لب تشنگان دامن سراب

سوزش پروانه در مهتاب افزون می شود

می فزاید هر قدر بر خط مشکین پیچ وتاب

عشق را اسباب پیچ وتاب افزون می شود

نیست ممکن کعبه را بیرون ز یکتایی برد

هر قدر از شش جهت محراب افزون می شود

می زند کان نمک ناخن به داغ تشنگی

رغبت می در شب مهتاب افزون می شود

می فزاید اعتبار حسن راصائب حیا

قیمت گوهر به قدر آب افزون می شود

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام