گنجور

غزل شمارهٔ ۲۵۰۴

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

هر که دامن بر میان در چیدن گل می زند

آستین بر شعله آواز بلبل می زند

هر که بر خود تلخ می سازد شکر خواب صبوح

بوسه تر همچو شبنم بر رخ گل می زند

نغمه اش از بس گلوسوزست در دلهای شب

بوسه ها پروانه بر منقار بلبل می زند

همتی در کار ما ای عارفان و عاشقان

بر در دل حلقه شوق سیر کابل می زند

هر که چون صائب به طرز تازه، دیرین آشناست

دم به ذوق عندلیب باغ آمل می زند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

عمر شیردل نوشته:

در بیت اول ، مصرع دوم ، به جای “شعله” باید “شعلهٔ” نوشت .

عمر شیردل نوشته:

در بیت چهارم به عوض “عارفان و عاشقان” بهتر است ” عاشقان و عارفان” نوشته شود ، چون زیارتی در کابل است .

کانال رسمی گنجور در تلگرام