گنجور

غزل شمارهٔ ۱۶۳۲

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟

هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

باده هر جا که بود چشمه کوثر نقدست

هر کجا سرو قدی هست دو بالاست بهشت

دل رم کرده ندارد گله از تنهایی

که به وحشت زدگان دامن صحراست بهشت

از درون سیه توست جهان چون دوزخ

دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

دارد از خلد ترا بی بصریها محجوب

ورنه در چشم و دل پاک مهیاست بهشت

هست در پرده آتش رخ گلزار خلیل

در دل سوختگان انجمن آراست بهشت

عمر زاهد به سر آمد به تمنای بهشت

نشد آگاه که در ترک تمناست بهشت

صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش

که درین آینه بی پرده هویداست بهشت

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

غلامرضا راوند نوشته:

وزن مصرع دوم بیت اول درست نیست.

هرکجا بخت خوش افتاد همانجاست بهشت

مهبد طاهرى نوشته:

همونطور که آقاى راوند گفتن مصراع دوم بیت اول نادرست است
هرکجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت

اشکان صفری نوشته:

سلام
طبقه گفته آقای راوند مصرع دوم باید اصلاح شود.

ممنونم عالی بود.

امیر نوشته:

مصرع اول بیت چهرم دوزخ از تیرگی بخت درون تو بود

کانال رسمی گنجور در تلگرام