مژده نوشته:

سعدیا گر بکند سیل فنا خانه‌ی دل
به
سعدیا گر بکند سیل فنا خانه‌ی عمر
(ضمنا: تضاد عمر و بقا)

—

پاسخ: پیشنهاد شما اعمال شد.

مژده نوشته:

ممنون

علیرضا نوشته:

این غزل برترین غزل سعدی است . و به گفته بزرگان جزو چند غزل سعدی میباشد که بوی عرفان حقیقی میدهد

محمد حنیفه نژاد نوشته:

با سلام بر دوستان
این غزل زیبای سعدی را حیف که متاسفانه غلط می نویسند و از زیبایی غزل می کاهند و من الان صورت صحیح بیت و معنای آن را می نویسم و علت غلط بودن این نسخه ( نسخه مرحوم فروغی ) را عرض می کنم :
به حلاوت بخورم زهر که شاهد سافی است
به ارادت بکشم درد که درمانم از اوست
یعنی در مصرع دوم ( درمانم ) نه درمان هم
و حالا معنی :
من زهر را با کمال میل و حلاوت می خورم چون به زهر نگاه نمی کنم به این توچه دارم که آن کس که زهر می دهد (دلبر مورد نظر من = شاهد ) است یعنی چون زهر دهنده زیبا است زهر را هم می خورم
اما معنی مصرع دوم : من درد را با کمال میل قبول می کنم چون این درد ، همان درمان من است .درد درمان من است از جانب او /
نه این که حالا این درد را تحمل می کنم درمان هم خواهد رسید که در این صورت از معنای عرفانی شعر خیلی کاسته شده است . بلاهایی که عارف در راه خدا به حان می خرد در جشمش بلا نیستند بلکه نعمت هایی هستند که موجبات علو درجات او را فراهم می آورند .
مثال : حضرت زینب در مسجد ابن زیاد در مورد کربلا می فرماید : انی ما رایت الا جمیلا یعنی من چیزی جز زیبایی ندیدم .
محمد حنیفه نژاد

محمد حنیفه نژاد نوشته:

دوستان اگر نظر ی داشتند می توانند برایم بفرمایند : ۰۹۱۴۱۰۴۴۹۶۵ حنیفه نژاد

محمد نوشته:

خانم مژده عمر و فنا با هم تضاد ندارند تضاد بین بقا و فناست. البته عمر صحیح است نه دل.

صافی نوشته:

خانه عمر درست است