گنجور

حکایت شمارهٔ ۱۱

 
سعدی
سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی
 

یکی را پرسیدند از مستعربان بغداد ما تَقولُ فی المُرْدِ گفت لا خَیرَ فیهِمْ مادامَ اَحَدُ هُمْ لطیفاً یَتَخاشَنُ فاذا خَشُنَ یَتَلاطَفُ یعنی چندان که خوب و لطیف و نازک اندام است درشتی کند و سختی چون سخت و درشت چنان که به کاری نیاید تلطف کند و درشتی نماند.

امرد آنگه که خوب و شیرین است

تلخ گفتار و تند خوى بود

چون به ریش آمد و به لعنت شد

مردم آمیز و مهر جوی بود

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌نبشه | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مینا نوشته:

مردم آمیز ترکیب زیباییست به معنی مردمی و مردم جوش

ادروک نوشته:

امرد از الف بعلاوه مرد درست شده یعنی کسی که مرد نشده هنوز و ریدک هم می گویند به ان و عربی نیست و به قول سعدی مستعرب است و به قول کسی عربیده است، کتابی با متن زیبا به نام خسرو و ریدکان وجود دارد که عالمی لغت دارد

کانال رسمی گنجور در تلگرام