گنجور

حکایت شمارهٔ ۵

 
سعدی
سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت
 

در سیرت اردشیر بابکان آمده است که حکیم عرب را پرسید که روزی چه مایه طعام باید خوردن گفت صد درم سنگ کفایت است گفت این قدر چه قوّت دهد گفت

هذا المِقدارُ یَحمِلُکَ و ما زادَ عَلی ذلک فَانتَ حامِلُه یعنی این قدر ترا بر پای همی‌دارد و هر چه برین زیادت کنی تو حمال آنی

خوردن برای زیستن و ذکر کردن است

تو معتقد که زیستن از بهر خوردن است

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌نبشه | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مینا جمعه زاده نوشته:

یک نوع جدید رژیم مرحبا سعدی شیرین سخن

ابوطالب رحیمی نوشته:

واقعاً حکیمانه این حکایت پر مفهوم رو بیان کرده. چپ و راست داریم دور و برمون این شکم های گنده و چربی های آویزون رو می بینیم که مردم با خودشون این ور اون ور حمل می کنند و همه اش هم از بی پولی، گرانی و پیدا نکردن غذا گله می کنند!
می گن بر روی یکی از اهرام ثلاثه مصر در هزاران سال قبل این جمله حک شده است:
“انسان با یک چهارم آنچه که می خورد زنده است، سه چهارم دیگر روزی پزشکان است.”

مهدی منصوری نوشته:

امشب یه سری باید به جناب سعدی می زدم
آخه استاد علم بلاغت ما فرمودند که علل بلاغی وصل و فصل رو در حکایت ۴ و ۵ این باب پیدا کنیم
الحق که سعدی شیرین سخن است
به راستی که ما خیلی فرع ها را اصل پنداشته ایم
پوشش، خوراک، استراحت، پول و کار و … همه وسیله هایی برای بهتر زیستن هستند که ما آن ها را هدف پنداشته ایم

کانال رسمی گنجور در تلگرام