گنجور

حکایت شمارهٔ ۱۷

 
سعدی
سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت
 

همچنین در قاع بسیط مسافری گم شده بود و قوت و قوّتش به آخر آمده و درمی چند بر میان داشت بسیاری بگردید و ره به جایی نبرد پس به سختی هلاک شد طایفه‌ای برسیدند و درمها دیدند پیش رویش نهاده و بر خاک نبشته

در بیابان فقیر سوخته را

شلغم پخته به که نقره خام

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌نبشه | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

سونیا نوشته:

سلام. ممنون از زحماتی که می کشید.
یک بیت از این حکایت جا افتاده است:

گر همه زر جعفرى دارد
مرد بى توشه برنگیرد کام
در بیابان فقیر سوخته را
شلغم پخته به که نقره خام

کانال رسمی گنجور در تلگرام