گنجور

غزل ۸۰

 
سعدی
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

این خط شریف از آن بنان است

وین نقل حدیث از آن دهان است

این بوی عبیر آشنایی

از ساحت یار مهربان است

مهر از سر نامه برگرفتم

گفتی که سر گلابدان است

قاصد مگر آهوی ختن بود

کش نافهٔ مشک در میان است

این خود چه عبارت لطیف است

وین خود چه کفایت بیان است

معلوم شد این حدیث شیرین

کز منطق آن شکرفشان است

این خط به زمین نشاید انداخت

کز جانب ماه آسمان است

روزی برود روان سعدی

کاین عیش نه عیش جاودان است

خرم تن او که چون روانش

از تن برود سخن روان است

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

فرشاد.ا نوشته:

با سلام
فکر میکنم در بیت ۵ام (بیانست) صحیح باشه…
چنین توصیفات لطیف سعدی از نامه ای که برایش فرستاده شده واقعا جای تفکر داره…

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

7 نوشته:

خرم تن او که چون روانش

از تن برود سخن روانست

این غزل هم به نظر درباره خود سعدی و نظم و نثر روان اوست وقتی که شروع به باز کردن و خواندن گلستان و بوستان وغزلهای او میکنیم که در قالب باز کردن نامه دوست سروده است

شایق نوشته:

با سلام سعدی در ایت غزل میگوید این من نیستم که شیرین و لطیف صحبت میکنم همه اوست (معلوم شد این حدیث شیرین ….. کز منطق ان شکر فشان است )

پویان نوشته:

با سلام

بر طبق نسخه مرحوم محمد علی فروغی مصرع دوم بیت پنجم اینگونه است:

وین خود چه کفایت بیانست

-حرف “ن” در واژه بیان، جا افتاده است.

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

حمیدرضا نوشته:

قرائت نقل با ضمه (نُقل به معنای شیرینی) منطبق با حرکت‌گذاری «گزیدهٔ غرلیات سعدی» به انتخاب و شرح دکتر حسن انوری است. با این حال تصور می‌کنم قرائت آن با فتحه (نَقل) هم درست است و شاید رجحان هم داشته باشد تا نظر سعدی‌شناسان چه باشد.

ارش نوشته:

سلام…برداشتهای نادرست جناب شایق هم جالب توجه است..ویا ایشان معانی را که از متن برمی اید به کلی کنار می گذارند و هر ان چه خود دوست دارند از ان برداشت می کنند …اگر با خود نگاه می داشتند موردی نبود ..اما چنین نوشتن مخاطب مبتدی چون من که حاشیه ها را می خوانم به لحاظ معنی شناختی گمراه می کند…کمی توجه به معنی ابیات و رابطه ان با سایر ابیات داشته باشید جناب شایق و ابیاتی که اشکارا زمینیست به اسمان وصل نکنید .

شمس الحق نوشته:

مقصود جناب شایق بیت ششم است ، اما بیت اول احتمالاً نَقل حدیث است .

گمنام نوشته:

این خط شریف از آن بنان است( دست خط شریف اوست، جای سرانگشتان او را دارد)
وین سخن شیرین از دهان اوست ( وین نقل حدیث از آن دهان است).
و در بیت ششم راز آشگار میکند:
معلوم شد ، این حدیث شیرین
کز منطق آن شکر فشان است

کانال رسمی گنجور در تلگرام