گنجور

غزل ۱۷۴

 
سعدی
سعدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

آن شکرخنده که پرنوش دهانی دارد

نه دل من که دل خلق جهانی دارد

به تماشای درخت چمنش حاجت نیست

هر که در خانه چنو سرو روانی دارد

کافران از بت بی‌جان چه تمتع دارند

باری آن بت بپرستند که جانی دارد

ابرویش خم به کمان ماند و قد راست به تیر

کس ندیدم که چنین تیر و کمانی دارد

علت آنست که وقتی سخنی می‌گوید

ور نه معلوم نبودی که دهانی دارد

حجت آنست که وقتی کمری می‌بندد

ور نه مفهوم نگشتی که میانی دارد

ای که گفتی مرو اندر پی خون خواره خویش

با کسی گوی که در دست عنانی دارد

عشق داغیست که تا مرگ نیاید نرود

هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد

سعدیا کشتی از این موج به در نتوان برد

که نه بحریست محبت که کرانی دارد

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

سین صاد نوشته:

به گمانم “هر که در خانه چو او (یا چون او) سرو روانی دارد” صحیح است.

پاسخ: با تشکر، در حاشیه «چنین» را به عنوان بدل آورده، این شیوهٔ سرهم‌نویسی (چنو) برای این ترکیب به نظرم مناسب است (مطابق متن تصحیح فروغی) چرا که عملاً این دو کلمه همانند چنین و چنان یک کلمه محسوب می‌شوند.

کمال صادقی نوشته:

با سلام
این بیت رو استاد شهرام ناظری به زیبایی تمام همراه با ارکستر لوریس چکنواریان اجرا کردند و چقدر زیبا و دلنشین.

عشق داغیست که تا مرگ نیاید نرود
هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد

7 نوشته:

حافظ یک غزل دارد در پیشواز این غزل سعدی که یک بیت آن خیلی بچگانه و خنده دار است و همیشه خنده ام میگیرد از دیدن آن که در برابر بیت :
عشق داغیست که تا مرگ نیاید نرود
هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد
آورده:
دل نشان شد سخنم تا تو قبولش کردی
آری آری سخن عشق نشانی دارد

کانال رسمی گنجور در تلگرام