حمیدرضا نوشته:

با استناد به یک نسخه‌ی چاپی (گزیده‌ی اشعار رودکی - دکتر جعفر شعار و دکتر حسن انوری، نشر علم ۱۳۷۳ ، ص ۱۴۵) این تغییرات اعمال شد:
بیت ۳: لل -> لؤلؤ
بیت ۵: رک، که با اندشار بنمایی -> رگ که با پیشیار بنمایی
بیت ۶: اندر آتش روا شود بازار -> اند کاو را روان بود بازار
بیت ۷: پرکش -> برکش
در توضیح بیت ۵ آمده: در نسخه‌ی نفیسی چنین است: رک که با اندشار بنمایی. نفیسی نسخه را نادرست و شعر را بی‌معنی می‌داند. در صحاح الفرس چنین است: دل که با پیشیار بنمایی. متن ما تلفیقی از نسخه‌ی نفیسی و صحاح الفرس است.
در توضیح بیت ۶ آمده: اَند : سخن گفتن به شک و گمان که یا چنین است یا چنان (برهان)، شاید، احتمالاً. دهخدا «اند» را به معنی شکر و حمد و امید و «خداکناد» دانسته ، و کلمه‌ی «سکر» را که در نسخه‌ی بدل لغت فرس آمده، شکر خوانده است. (مجله‌ی یغما، سال ۳، ص ۴۸۳).
در بیت آخر «شـُـدکار» یک کلمه است به معنی «شیار، شکاف زمین برای زراعت»