شماره ۴۶
می آرد شرف مردمی پدید
آزاده نژاد از درم خرید
می آزاده پدید آرد از بداصل
فراوان هنرست اندرین نبید
هرآن گه که خوری می خوش آن گه است
خاصه چو گل و یاسمن دمید
بسا حصن بلندا، که می گشاد
بسا کرهی نوزین، که بشکنید
بسا دون بخیلا، که می بخورد
کریمی به جهان در پراگنید
با دو بار کلیک بر روی هر واژه میتوانید معنای آن را در لغتنامهی دهخدا جستجو کنید.
شمارهگذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل فاعلن | شعرهای مشابه
حاشیهها
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.
حمیدرضا نوشته:
با استناد به یک نسخهی چاپی (گزیدهی اشعار رودکی - دکتر جعفر شعار و دکتر حسن انوری، نشر علم ۱۳۷۳، ص ۱۴۳) این تغییر اعمال شد:
بیت اول: مردی -> مردمی
در حاشیهی کتاب این مطلب را دستنویس کردهام:
تنها ابوالفرج رونی، بهار و رودکی به این وزن شعر گفتهاند (مفاعیل مفاعیل فاعلات).
منبع این گزاره را ننوشتهام. در هر صورت خواندن این شعر برای من مشکل است و فکر میکنم مصرعهای دوم بیتهای اول و سوم با وزن ذکر شده همخوانی ندارند یا با نوعی سکتهی عروضی نامطبوع به آن وزن قابل تقطیعند.