رشید نوشته:

بیت چهارم را من به روایتی دیگر شنیده ام که به نظر هم از لحاظ معنایی هم از لحاظ ادبی زیباتر می رسد. چنین است:

چون سرشک از شوق بودم خاک بوس درگهی
چون غبار از شوق سر بر آستانی داشتم

همانطور که مشاهده می شود تقابل “چون سرشک” و “چون غبار” زیباتر و نشانه هوشمندی شاعر است. در حال حاضر نسخه مکتوبی برای مقایسه و ارجاع در دست ندارم. بررسی نمایید.

—
پاسخ: با تشکر، با استناد به کلیات رهی معیری چاپ انتشارات زوار ۱۳۸۷ و مطابق نظر شما «عشق را از شوق بودم خاک بوس درگهی» را با «چون سرشک از شوق بودم خاک بوس درگهی» جایگزین کردیم.

رضا-م نوشته:

این غزل با صدای استاد شجریان خوانده شده است.شعر و صدا هر دو ا سمانی و ماندگار.

محمد ب نوشته:

تو بیت آخر :بلبل طبعم کنون باشد ز تنهایی خموش