گنجور

قصاید

 
پروین اعتصامی
پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع نرهد مار فسای از بد مار آخر مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ر» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ت | د | ر | ش | گ | م | ن | ی

ا

قصیده شماره ۱: فکرت مکن نیامده فردا را

قصیده شماره ۲: در صف گل جا مده این خار را

قصیده شماره ۳: نگهدار ز آلودگی پاک جانرا

قصیده شماره ۴: بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را

ت

قصیده شماره ۵: وی داده باد حادثه بر بادت

قصیده شماره ۶: صد بیم خزانش بهر بهار است

قصیده شماره ۷: آب هوی و حرص نه آبست، آذر است

قصیده شماره ۸: زانکه در آن اهرمنی رهنماست

قصیده شماره ۹: وان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست

قصیده شماره ۱۰: تا چشم بهم بر زنی خرابست

قصیده شماره ۱۱: از رهزن ایام در امانست

قصیده شماره ۱۲: چو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست

قصیده شماره ۱۳: تکیه بر بیهده گفتار نداشت

قصیده شماره ۱۴: ایام عمر، فرصت برق جهان نداشت

قصیده شماره ۱۵: در ره عقل کاروانی داشت

د

قصیده شماره ۱۶: بد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد

قصیده شماره ۱۷: ماند خاکستری از دفتر و طوماری چند

قصیده شماره ۱۸: بسی کار دشوار کسان کنند

قصیده شماره ۱۹: گرگ سیه درون، سگ چوپان نمی‌شود

قصیده شماره ۲۰: آنکو وجود پاک نیالاید

ر

قصیده شماره ۲۱: نور بودیم و شدیم از کار ناهنجار نار

قصیده شماره ۲۲: لیک دوک تو نگردید ازین بهتر

قصیده شماره ۲۳: نرهد مار فسای از بد مار آخر

ش

قصیده شماره ۲۴: دهر دریاست، بیندیش ز طوفانش

گ

قصیده شماره ۲۵: دور از تو همرهان تو صد فرسنگ

م

قصیده شماره ۲۶: ره دیو لاخ و قافله بی مقصد و مرام

قصیده شماره ۲۷: که با دسیسه و آشوب باز خواهد وام

قصیده شماره ۲۸: به کز این پس کندش نطق خرد ابکم

قصیده شماره ۲۹: گاه سود و گه زیان میوریم

ن

قصیده شماره ۳۰: از بدشان چهر جان پاک بگردان

قصیده شماره ۳۱: عیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان

قصیده شماره ۳۲: آن به که نگردیش به پیرامن

قصیده شماره ۳۳: تهی از سبزه و گل راغ و گلشن

قصیده شماره ۳۴: زشتروئی چه کند آینهٔ گردون

قصیده شماره ۳۵: بجهان گذران تکیه مکن چندین

ی

قصیده شماره ۳۶: با تن دون یار گشتی دون شدی

قصیده شماره ۳۷: گیتی ننهد ز سر سیه‌کاری

قصیده شماره ۳۸: ره نیکان چه سپاری که گرانباری

قصیده شماره ۳۹: سالها کرده تباهی و هوسرانی

قصیده شماره ۴۰: فساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

قصیده شماره ۴۱: مخواه از درخت جهان سایبانی

قصیده شماره ۴۲: همی پوینده در راه خطائی