گنجور

غزل شمارهٔ ۱۳

 
اوحدی
اوحدی » دیوان اشعار » غزلیات
 

من چه گویم جفا و جنگ ترا؟

جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟

ز دل و جان نشانه ساخته‌ام

ناوک چشم شوخ شنگ ترا

ای نوازش کم و بهانه فراخ

لب لعل و دهان تنگ ترا

صلح را خود ببین که ما چه کنیم؟

که به جان می‌خریم جنگ ترا

دل بدزدی و زود بگریزی

ما بدانسته‌ایم ننگ ترا

رنگ خوبان ز لوح فکر بشست

اوحدی، تا بدید رنگ ترا

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین کیخا نوشته:

نشانه تیر به فارسی مس شود تموک !

امین کیخا نوشته:

می شود .

امین کیخا نوشته:

فراخ چند معنی دور از ذهن هم دارد یکی فراخه به معنی لرزش و رعشه و نیز فراخ به معنی فضا هر چند گروهی فزا را ریشه فضا می دانند ولی من هنوز دلاسوده نیستم برای مورد آخر . فزا از فزاییدن و زیاد شدن .

کانال رسمی گنجور در تلگرام