گنجور

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

داود آزاد » لیلی نامه » کاندر غلطم

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مهدى نوشته:

شعر ایراد قافیه اى فاحشى دارد که به هیچ توجیهى مرتفع نمى شود. نسخه ى دیگر این شعر، اشکال قافیه اى مختصرى دارد که قابل چشم پوشى است:
گر در یمنى و با منى پیش منى
ور پیش منى و بى منى در یمنى
من با تو چنانم اى نگار یمنى
کاندر عجبم که من توام یا تو منى

مهزیک نوشته:

سلام .
اینکه نوشتید ایراد قافیه ای داره یعنی سایت اشتباه کرده یا ؟؟؟
اگر کسی میتونه به زبان عامیانه مفهوم این شعر رو برسونه بهم، ممنون میشم.

عطاء علی نوشته:

یا علی مدد

بنظر حقیر این ابیات اشاره ای است به وحدت وجود به این منظور که انسا ن کامل آئینه جمال حضرت خق است . برای درک بهتر مفهوم کافی است در مقابل یک آئینه به دقت به بچشم خود نگاه کنیم، آیا مردمک چشم ما آئینه را می بیند ِیا چشم ما که در آ ینه است ما را می بیند،
آیا آنچه در آئینه مجاز می بینیم حقیقت ما است ؟ یا ما مجاز آن حقیقت هستیم؟ من آن هستم یا آن من است ؟ نه من آن عکس هستم و نه آن عکس من است ، در حالیکه هم من آن هستم و هم آن من است و هردو هم و مشابه هستیم.

از این باب است که مولا ی ما علی (ع) فرمود:

“من رأنی فقد رأی الحق” یعنی هرکه مرا دید حق را دیده است

مسلم نوشته:

عرض سلام و احترام محضردوستان گرامی
گر در یمنى چو با منى پیش منى
ور پیش منى چو بى منى در یمنى
من با تو چنانم اى نگار یمنى
کاندر عجبم که من توام یا تو منى

miharba نوشته:

سلام
ایراد گرفتن از مولانا نیازمند بالاتر بودن از وی حداقل بصورت شعرشناسی!!!
حالا این پرسش مطرح است آیا مادر گیتی چو او را زاده است؟؟؟
چه برسد برتر از وی؟؟؟
پس فقط از مشربش سیراب شویم ولاغیر!!!

بی در کجا نوشته:

جناب میهربا،
مادر گیتی پس از زادن فردوسی و خیام و بوعلی و رازی و سعدی و برخی دیگر از بزرگان علم و اندیشه به یایسگی زودرس
ذچارشد و انبوه واقعیت گریزان از جمله آقای بلخی از مادر دیگری زاده شدند.

روفیا نوشته:

بی در کجای گرامی
مادر که همیشه معلوم است کیست،
من میگویم نکند پدرشان متفاوت بوده است!؟

روفیا نوشته:

که این عجوزه عروس هزارداماد است…

.... نوشته:

اگر هم فرزند مادر گیتى نباشد،
حاصل ازدواج میترا است و احتمالا فردى چون زئوس که این قدر افسانه اى است.
البته از این که بگذریم، کار منتقد همین ایراد قافیه گرفتن است، اگر قرار باشد که منتقدان همه برترین باشند که منتقد نمى شوند. خودشان شعر مى گویند.

بیداد نوشته:

مولانا این رباعی را در پاسخ به رباعی معروف جناب ابوسعید ابوالخیر سروده است و دوستان اون رباعی رو نوشتند که البته درستش این است
گر در یمنی چو با منی پیش منی
ور پیش منی چو بی منی در یمنی
من بی تو چنانم ای نگار یمنی
خود در غلطم که من توام یا تو منی

... نوشته:

با سلام و احترام خدمت دوستمون که در مورد ایراد قافیه نظری داشتن. من در این مورد نظر دیگه ای دارم.
ببینید اگه با یه دیدگاه ماشینی به قافیه نگاه کنیم، نظر شما درسته. قافیه به شکل کلاسیک در این رباعی معیوب هست.
اما بعضی از آثار مولوی هرچند طبق قواعد قافیه معیوب هستن ولی موسیقی در اونا به قدری قوی و غنی هست که عملاً مهمترین وظیفه قافیه که ایجاد یکی از انواع موسیقی شعر (طبق نظر دکتر شفیعی، موسیقی کناری) هست، پوشش داده میشه.
مهمترین نمونه های این اشعار، غزلهایی در دیوان شمس هست که ردیف های جمله وار دارن، مثل غزلهایی با ردیف «مستان سلامت می کنند» یا «چیزی بده درویش را» و…
این ردیف ها، علی رغم فقدان مفهوم روشن، در کنار قافیه های درونی این غزلها بسیار به موسیقی شعر کمک می کنن و اساساً شعر رو از نیاز به قافیه به مفهوم کلاسیک خودش بی نیاز.
هرچند این رباعی فاقد ردیفی مشابه با ردیف های گفته شده هست، اما به نظر من دو عامل باعث میشن که موسیقی شعر مخدوش نشه. اول ردیف دو کلمه ای رباعی هست و همونطور که می دونید ردیف در تقویت موسیقی غنی تر از قافیه هست. دوم بازی با کلمات به شکلی عجیب و بدیع مخصوصا در بیت اول (که بار موسیقایی رباعی بیشتر روی دوش این بیت هست) که خودش یه نوعی از موسیقی (موسیقی درونی) رو ایجاد می کنه.
این عوامل باعث میشن فقدان قافیه به شکل کلاسیکش تو ذوق نزنه. خودم قبل از خوندن نظر شما اصلا متوجه این موضوع نشده بودم و بعد از دقت کردن دیدم حرف شما درسته. هرچند معتقدم موسیقی شعر مختل نشده.

حسین نوشته:

لطفاً ، بفرمائید کجای قافیه نادرست است تا من هم بفهمم
فقط در وزن مصرع دوم اشکال می بینم
هم من منم و هم تو توئی ”و “هم تو منی
به نظر می رسد واو اضافه باشد
ممنون

... نوشته:

حسین عزیز
اگه «تو منی» رو ردیف در نظر بگیریم، قافیه ها «نی»، «هم» و «یا» میشن که طبق دیدگاه سنتی، قافیه معیوب میشه. البته نظرم رو به طور کامل توضیح دادم و معتقدم شعر متحمل آسیب نشده.
در مورد وزن هم باهاتون موافقم.

مهناز ، س نوشته:

گرامی …
سپاس ، من نیز به این نکته دقت نکرده بودم ، ولی خودش میگوید : قافیه اندیشم و دلدار من گویدم مندیش ،،،،،،
در همین زمینه ها ، سعدی زیباتر سروده :
ما با توایم و با تو نه‌ایم اینت بلعجب
در حلقه‌ایم با تو و چون حلقه بر دریم
مانا باشید

حسین نوشته:

ممنونم … عزیز و از دوستان
روشن شد ، ولی قافیه در متن گمشده و از زیبایی آن نمی کاهد

... نوشته:

ممنون از توجهتون دوستان
حسین عزیز کاملاً با شما موافقم.
مهناز بزرگوار
به چه غزلی اشاره کردین! فوق العاده!
شوق است در جدایی و جور است در نظر / هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم
کلمات سعدی انگار روی کاغذ (و حتی صفحات غیر کاغذی) عشوه گری می کنند.
ممنون از شما

... نوشته:

ممنون از توجه شما دوستان
حسین عزیز
کاملاً با شما موافقم
مهناز بزرگوار
به چه غزلی اشاره کردین، کم نظیر…
شوق است در جدایی و جور است در نظر
هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم
انگار کلمه های سعدی رو کاغذ (یا حتی صفحات غیر کاغذی) دلبری می کنن!

پریشان روزگار نوشته:

می گفت پادشاهی بود در شهر یمن
دخترش عقد کرد و داد به من
من شدم داماد او . او شد پدر زن من
زیاد باجی بی این رباعی نمی دهد.

کانال رسمی گنجور در تلگرام