گنجور

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

سید حسین داورپناه نوشته:

درستش اینه

ای نسخه نامه الهی که توئی

وی آینه جمال شاهی که توئی

بیرون ز تو نیست آنچه در عالم هست

از خود بطلب هر آنچه خواهی که توئی


پاسخ: با تشکر، «به طلب» با «بطلب» جایگزین شد.

یک خواننده نوشته:

این رباعی از بابا افضل کاشی است
در ضمن بطلب فعل است و (ب) باید متصل به فعل طلب باشد ( بطلب ) درست است . مگر شما بنشین را می نویسید به نشین ؟
و مصراع چهارم هم : در خود بطلب درست است ( در) و ( از خو بطلب ) نادرست
لطفا ً اصلاح بفرمایید . ممنون

حسین نوشته:

دوستان عزیز در قدیمترین جنگ رباعی یعنی در نزهه المجالس این رباعی را مجدالدین بغدادی سروده است و صحت انتساب به او بسیار درست است تا دیگران. بسیاری دیگر از رباعی های مولوی و دیگران نیز اشتباهی است و سروده ی دیگران است بن به : نزهه المجالس ، مقدمه ی دکتر ریاحی

شمس الحق نوشته:

حسین آقا راست میفرماید و حقیر این از منابع دیگر نیز شنیده یا خوانده است .

شمس الحق نوشته:

محافظت عزیز حقیر تا این حدّ هم دیگر راضی به آزار ایشان نیست و حیف از این نثر دلاویز شما که به این واژه ها آلوده شود . آنچه ایشان فرمود هم لابد است که دلیل و علتی دارد وگرنه بیچاره ملک الشعرا را تصور نکنم هدف تیر ایشان بوده که انسانی وارسته است و حقیر با یکی از نوادگان ایشان از قدیم آشنایی دارد که مردی بزرگوار و دانشمند است . بسیار مایلم علت این فعل قریب این آقا را بدانم که چه بوده است دلیل این کار ایشان و چه حسّی بر ایشان رفته است در آن زمان خاص که ناگهان وبی مقدمه این چنین فرموده اند . یقین دارم علتی باید عمل ایشان را .

farid نوشته:

سراینده این رباعی بسیار عمیق و فوق العاده به حقیقت واقف بوده ، ولی میدانیم که مولانا رهرو شمس بوده یعنی اینکه بواسطه شمس سرخطی از حقیقت را درک کرده بود. با احترام به جناب داور پناه ،چون شناخت کافی از بابا افضل کاشی ندارم بیش از این اظهار نظرنمیکنم.

مسرور نوشته:

تصور بر این است که ادعای دوستان مبنی بر انتساب نادرست این رباعی به مولوی صحیح به نظر برسد،چرا که با توجه به ایدولوژی فلسفی مولوی که همه امور را به عالم بالا و کاینات متصل میکند بعید به نظر میرسد که این ایده را تبیین
کند که هر آنچه میخواهی را از درون خودت و از قدرت درونی خودت جستجو و طلب کن!
حال آنکه ما میدانیم مولوی به فلسفه جبر معتقد بود!

امین نوشته:

باسلام .جناب شمس الحق اگه ممکنه ایمیلی از خودتون بدید تا بتونیم باهاتون ارتباط داشته باشیم.

جواد حامدی حق نوشته:

وقتی وارد سایت احیای هنر شدید لطفا روی نگاره ها کلیک و بعد روی نام بنده کلیک فرموده شمایلات اولیای خدا را تماشا فرمایید. با مطالعاتی که بنده دارم رباعی مورد نظر از عارف عالیقدر جناب شیخ مجد الدین بغدادکی خوارزمی است ( ۵۴۴-۶۲۰ هجری قمری) .استاد عرفان جناب شمس تبریزی در جهت تعلیم و تربیت و خود شناسی سالکان این رباعی را تکرار و جناب مولوی نیز متابعت داشته است .

ساسان دوست الهی نوشته:

بادرود به دوستان دانا . در نوشته های پراکنده ای که از شاه دایی شیرازی عارف نامی بجا مانده و به دیوان سروده های ایشان تبدیل گشته , این رباعی موجود است و منتسب به ایشان هم شده . در ضمن تمامی طلب ها در خود انسان ایجاد میگردد , به گمان اینجانب از خود بطلب میتواند درست تر باشد , زیرا چیزی که همهگیر است اینست که مدام ما از دیگران طلب میکنیم . و این رباعی میخواهد مارا به خویش معطوف کند که این روند قطع گردد و ما از خود د رخواست کنیم . شاید نگاه به این بیت حافظ راهنمای ما باشد درین مورد . آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکر د . درین بیت هم مارا وامیدارد که از خویش تمنا کنیم . نه در خویش .

میلاد نوشته:

ابلهان را هرچه نصیحت کنی گوش نمی کنند بلکه به وزن سخنت می رقصند!!!!!!

حکایت حرف های شماست که نوشتید
بابا چیکار دارید کی گفته معنیشو درک کنید حالا مولوی یا هر کس دیگری چه فرقی داره
مهم اینه که بسیار زیباست و حدااااقل یه کتاب معنی تو این رباعی هست
پس اساتید بزرگ ادبیات کمی تامل در معنی بهتر تفحص در پی سراینده ست!!!!

بنده خدا نوشته:

آقا میلاد از جواب تند شما معلومه خودت هم از معنی شعر چیز زیادی حاصل نکردی و ضمنا چه اشکال داره که بعضی دوستان زحمت میکشند یک تصحیح به یک اشتباه تاریخی می نویسند وقتی از زمانی شعر اومده که مدارک موثق و اینترنت و تکنولوژی نبوده ؟ حد اقل حسنش اینه که کسایی که خط مولوی رو دنبال و پیروی می کنند از مسیر دور نشند چه بسا یک شعر خیلی پر معنا باشه ولی منظور و اعتقاد مولوی و هدف اون باهاش متفاوت باشه و خواننده مولوی که بیشتر رهرو عرفان هست تا یک شعر دوست و ادبیات پرست رو از راه مولوی دور کنه . اگر چه این شعر خیلی زیاد با راه مولوی سازگار و نزدیکه .

mary نوشته:

“Out beyond ideas of wrongdoing
and rightdoing, there is a field.
I’ll meet you there.

When the soul lies down in that grass
the world is too full to talk about.

What you seek, is seeking you.” ― Rumi

کانال رسمی گنجور در تلگرام