گنجور

غزل شمارهٔ ۷۷۴

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

به میان دل خیال مه دلگشا درآمد

چو نه راه بود و نی در عجب از کجا درآمد

بت و بت پرست و مؤمن همه در سجود رفتند

چو بدان جمال و خوبی بت خوش لقا درآمد

دل آهنم چو آتش چه خواست در منارش

نه که آینه شود خوش چو در او صفا درآمد

به چه نوع شکر گویم که شکرستان شکرم

ز در جفا برون شد ز در وفا درآمد

همه جورها وفا شد همه تیرگی صفا شد

صفت بشر فنا شد صفت خدا درآمد

همه نقش‌ها برون شد همه بحر آبگون شد

همه کبریا برون شد همه کبریا درآمد

همه خانه‌ها که آمد در آن به سوی دریا

چو فزود موج دریا همه خانه‌ها درآمد

همه خانه‌ها یکی شد دو مبین به آب بنگر

که جدا نیند اگر چه که جدا جدا درآمد

همه کوزه‌ها بیارید همه خنب‌ها بشویید

که رسید آب حیوان و چنین سقا درآمد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امیر نوشته:

بنظر می رسد در بیت ششم , مصرع دوم , “کبریا”ی اولی باید به “کبر ها ” تصحیح شود .

میلاد نوشته:

بنده هم جایی دیدم که کبرها درست است لطفا تصحیح کنید .

اسدالله شفیغ نوشته:

فکر کنم در بیت هشتم مصرع دوم(که جدا نیند اگر چه که جدا جدا درآمد) ” که جدا نبیند آنچه که جدا جدا در آمد ” باید بوده باشد.

بامداد نوشته:

بیت سوم مصرع اول به این شکل است: دل آهنم چو آتش چه خوش است در منارش

کانال رسمی گنجور در تلگرام