گنجور

غزل شمارهٔ ۵۱۷

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

ای ز بگه خاسته سر مست مست

مست شرابی و شراب الست

عشق رسانید تو را همچو جام

از بر ما تا بر خود دست دست

بازوی تو قوس خدا یافت یافت

تیر تو از چرخ برون جست جست

هر گهری کان ز خزینه خداست

در دو لب لعل تو آن هست هست

فاش شد این عشق تو بی‌قصد ما

بند بدرید ز دل جست جست

فاش شد آن راز که در نیم شب

زیر زبان گفته بدم پست پست

کرم خورد چوب و بروید ز چوب

عشق ز من رست و مرا خست خست

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

تاوتک نوشته:

پست پست به معنی آهسته و زیر لب به کار رفته است

تاوتک نوشته:

بعد التحریر:در مثنوی هم پست گفتن به معنی آرام گفتن به کار رفته است

امین کیخا نوشته:

تاوتک گرامی پست که آشکار است یعنی صدای آرام ببین صدا یا زیر است یا بم ، پست هم همین است چگونگی صدا آوای بلند یا پست ! پست با base همریشه است از اینجا راه به guitar base هم ببریم با صدای بم و پستش !

تاوتک نوشته:

بله استاد جان کاملا درست میفرمایید .سپاس

شمس الحق نوشته:

دوستان!
بلندی و ژرفا ، فراخی و پهنای نادانی مرا نهایتی نیست ! از اینهمه نادانی خویش بتنگ آمده ام .

کانال رسمی گنجور در تلگرام