غزل شمارهٔ ۴
ای یوسف خوش نام ما خوش میروی بر بام ما
ای درشکسته جام ما ای بردریده دام ما
ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما
جوشی بنه در شور ما تا می شود انگور ما
ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما
ای یار ما عیار ما دام دل خمار ما
پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما
در گل بمانده پای دل جان میدهم چه جای دل
وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ما



با دو بار کلیک بر روی هر واژه میتوانید معنای آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شمارهگذاری ابیات | وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکیدرج | ارسال به فیسبوک
حاشیهها
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.
روزانهترهای همان دخترک که چهار ستاره کم دارد » ای وای دل نوشته:
[…] {+} [ ارسال نظر ] - [ ارسال بازتاب ] - [ پیگیری نوشته با RSS ] - […]
الهیار نوشته:
در مصرع دوم بیت دوم
تا مِی شود انگور ما
صحیح است نباید پیوسته نوشته شود
—
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
رضا خانکی نوشته:
این غزل تکراری است. غزل شماره ۱۸ همین مجموعه همین شعر است منتها به صورت کامل تر
لطغا این غزل را حذف کنید