گنجور

غزل شمارهٔ ۱۱۴

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

اندر دل ما تویی نگارا

غیر تو کلوخ و سنگ خارا

هر عاشق شاهدی گزیدست

ما جز تو ندیده‌ایم یارا

گر غیر تو ماه باشد ای جان

بر غیر تو نیست رشک ما را

ای خلق حدیث او مگویید

باقی همه شاهدان شما را

بر نقش فنا چه عشق بازد

آن کس که بدید کبریا را

بر غیر خدا حسد نیارد

آن کس که گمان برد خدا را

گر رشک و حسد بری برو بر

کین رشک بدست انبیا را

چون رفت بر آسمان چارم

عیسی چه کند کلیسیا را

بوبکر و عمر به جان گزیدند

عثمان و علی مرتضا را

شمس تبریز جو روان کن

گردان کن سنگ آسیا را

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

زمانی اسماعیل نوشته:

در مقایسه با سایر غزل سروده های مولوی سروده ی خوار مایه ای است به ویژه که در ابیات پایانی رنگ مذهبی هم به خود می گیرد. حتی بیت پایانی وزن روان و درستی هم ندارد.

علی نوشته:

آقا اسماعیل شما در حدی نیستید که به مولانا توهین کنی و از شعرش ایراد بگیری

د. یونس نوشته:

مگر کسى شک در اهل سنت بودن مولانا، سعدی، عمر خیام، حافظ و …. دارد. در مباحث علمى ادب و حقیقت از همه چیز بالاتر است. با تقدیم احترام

رضا نوشته:

شمس تبریزی جو روان کن

کانال رسمی گنجور در تلگرام