گنجور

نون تا ه

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات » نون تا ه
 

الف تا خ

د

ر تا ل

م

ن تا ه

ی

دسترسی سریع به حروف

ن | و | ه

ن

غزل شماره ۱۷۸۵: بیا بیا دلدار من دلدار من درآ درآ در کار من در کار من

غزل شماره ۱۷۸۶: دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من

غزل شماره ۱۷۸۷: گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون

غزل شماره ۱۷۸۸: تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون

غزل شماره ۱۷۸۹: ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان

غزل شماره ۱۷۹۰: دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن

غزل شماره ۱۷۹۱: بویی همی‌آید مرا مانا که باشد یار من

غزل شماره ۱۷۹۲: این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این

غزل شماره ۱۷۹۳: این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین

غزل شماره ۱۷۹۴: ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان

غزل شماره ۱۷۹۵: هین دف بزن هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن

غزل شماره ۱۷۹۶: دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن

غزل شماره ۱۷۹۷: ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من

غزل شماره ۱۷۹۸: ای یار من ای یار من ای یار بی‌زنهار من

غزل شماره ۱۷۹۹: در غیب پر این سو مپر ای طایر چالاک من

غزل شماره ۱۸۰۰: هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین

غزل شماره ۱۸۰۱: آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن

غزل شماره ۱۸۰۲: چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من

غزل شماره ۱۸۰۳: بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن

غزل شماره ۱۸۰۴: با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن

غزل شماره ۱۸۰۵: پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من

غزل شماره ۱۸۰۶: آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من

غزل شماره ۱۸۰۷: ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من

غزل شماره ۱۸۰۸: با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من

غزل شماره ۱۸۰۹: بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من

غزل شماره ۱۸۱۰: من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان

غزل شماره ۱۸۱۱: خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن

غزل شماره ۱۸۱۲: ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین

غزل شماره ۱۸۱۳: کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من

غزل شماره ۱۸۱۴: عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من

غزل شماره ۱۸۱۵: من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان

غزل شماره ۱۸۱۶: آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من

غزل شماره ۱۸۱۷: قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

غزل شماره ۱۸۱۸: قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

غزل شماره ۱۸۱۹: کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از این

غزل شماره ۱۸۲۰: هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین

غزل شماره ۱۸۲۱: آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن

غزل شماره ۱۸۲۲: ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من

غزل شماره ۱۸۲۳: سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه من

غزل شماره ۱۸۲۴: سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من

غزل شماره ۱۸۲۵: من طربم طرب منم زهره زند نوای من

غزل شماره ۱۸۲۶: هر کی ز حور پرسدت رخ بنما که همچنین

غزل شماره ۱۸۲۷: دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

غزل شماره ۱۸۲۸: باز نگار می کشد چون شتران مهار من

غزل شماره ۱۸۲۹: گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من

غزل شماره ۱۸۳۰: تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من

غزل شماره ۱۸۳۱: راز تو فاش می کنم صبر نماند بیش از این

غزل شماره ۱۸۳۲: مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آن

غزل شماره ۱۸۳۳: آمده‌ام به عذر تو ای طرب و قرار جان

غزل شماره ۱۸۳۴: عید نمای عید را ای تو هلال عید من

غزل شماره ۱۸۳۵: گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من

غزل شماره ۱۸۳۶: باز بهار می کشد زندگی از بهار من

غزل شماره ۱۸۳۷: یا رب من بدانمی‌چیست مراد یار من

غزل شماره ۱۸۳۸: چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من

غزل شماره ۱۸۳۹: واقعه‌ای بدیده‌ام لایق لطف و آفرین

غزل شماره ۱۸۴۰: مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین

غزل شماره ۱۸۴۱: تا چه خیال بسته‌ای ای بت بدگمان من

غزل شماره ۱۸۴۲: چهره شرمگین تو بستد شرمگان من

غزل شماره ۱۸۴۳: دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

غزل شماره ۱۸۴۴: مرا در دل همی‌آید که من دل را کنم قربان

غزل شماره ۱۸۴۵: عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهان

غزل شماره ۱۸۴۶: حرام است ای مسلمانان از این خانه برون رفتن

غزل شماره ۱۸۴۷: خرامان می روی در دل چراغ افروز جان و تن

غزل شماره ۱۸۴۸: چه باشد پیشه عاشق بجز دیوانگی کردن

غزل شماره ۱۸۴۹: چرا کوشد مسلمان در مسلمان را فریبیدن

غزل شماره ۱۸۵۰: چراغ عالم افروزم نمی‌تابد چنین روشن

غزل شماره ۱۸۵۱: نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن

غزل شماره ۱۸۵۲: چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم من

غزل شماره ۱۸۵۳: چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من

غزل شماره ۱۸۵۴: چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون

غزل شماره ۱۸۵۵: چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون

غزل شماره ۱۸۵۶: مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرین

غزل شماره ۱۸۵۷: توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین

غزل شماره ۱۸۵۸: چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من

غزل شماره ۱۸۵۹: منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین

غزل شماره ۱۸۶۰: الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین

غزل شماره ۱۸۶۱: ای قاعده مستان در همدگر افتادن

غزل شماره ۱۸۶۲: چون چنگ شدم جانا آن چنگ تو دروا کن

غزل شماره ۱۸۶۳: ای سنجق نصرالله وی مشعله یاسین

غزل شماره ۱۸۶۴: در پرده دل بنگر صد دختر آبستان

غزل شماره ۱۸۶۵: ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان

غزل شماره ۱۸۶۶: ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان

غزل شماره ۱۸۶۷: ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان

غزل شماره ۱۸۶۸: دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جان

غزل شماره ۱۸۶۹: رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دان

غزل شماره ۱۸۷۰: ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان

غزل شماره ۱۸۷۱: دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان

غزل شماره ۱۸۷۲: ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان

غزل شماره ۱۸۷۳: دانی که کجا جویی ما را به گه جستن

غزل شماره ۱۸۷۴: از آتش روی خود اندر دلم آتش زن

غزل شماره ۱۸۷۵: ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن

غزل شماره ۱۸۷۶: بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کن

غزل شماره ۱۸۷۷: ای دل چو نمی‌گردد در شرح زبان من

غزل شماره ۱۸۷۸: من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون

غزل شماره ۱۸۷۹: آرایش باغ آمد این روی چه روی است این

غزل شماره ۱۸۸۰: در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین

غزل شماره ۱۸۸۱: از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین

غزل شماره ۱۸۸۲: آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تن

غزل شماره ۱۸۸۳: بی او نتوان رفتن بی‌او نتوان گفتن

غزل شماره ۱۸۸۴: آن ساعد سیمین را در گردن ما افکن

غزل شماره ۱۸۸۵: ای سرده صد سودا دستار چنین می کن

غزل شماره ۱۸۸۶: نی نی به از این باید با دوست وفا کردن

غزل شماره ۱۸۸۷: گرت هست سر ما سر و ریش بجنبان

غزل شماره ۱۸۸۸: بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن

غزل شماره ۱۸۸۹: دل دل دل تو دل مرا مرنجان

غزل شماره ۱۸۹۰: با روی تو کفر است به معنی نگریدن

غزل شماره ۱۸۹۱: ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن

غزل شماره ۱۸۹۲: هر شب که بود قاعده سفره نهادن

غزل شماره ۱۸۹۳: صد گوش نوم باز شد از راز شنودن

غزل شماره ۱۸۹۴: گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران

غزل شماره ۱۸۹۵: بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان

غزل شماره ۱۸۹۶: نشاید از تو چندین جور کردن

غزل شماره ۱۸۹۷: در این دم همدمی آمد خمش کن

غزل شماره ۱۸۹۸: ندا آمد به جان از چرخ پروین

غزل شماره ۱۸۹۹: دل خون خواره را یک باره بستان

غزل شماره ۱۹۰۰: بیا ای مونس جان‌های مستان

غزل شماره ۱۹۰۱: ز زخم دف کفم بدرید ای جان

غزل شماره ۱۹۰۲: چرا منکر شدی ای میر کوران

غزل شماره ۱۹۰۳: شنیدی تو که خط آمد ز خاقان

غزل شماره ۱۹۰۴: کجا خواهی ز چنگ ما پریدن

غزل شماره ۱۹۰۵: اگر تو عاشقی غم را رها کن

غزل شماره ۱۹۰۶: تو نقد قلب را از زر برون کن

غزل شماره ۱۹۰۷: گر این جا حاضری سر همچنین کن

غزل شماره ۱۹۰۸: نتانی آمدن این راه با من

غزل شماره ۱۹۰۹: دل معشوق سوزیده است بر من

غزل شماره ۱۹۱۰: تو هر جزو جهان را بر گذر بین

غزل شماره ۱۹۱۱: تو را پندی دهم ای طالب دین

غزل شماره ۱۹۱۲: بیا ساقی می ما را بگردان

غزل شماره ۱۹۱۳: به باغ آییم فردا جمله یاران

غزل شماره ۱۹۱۴: اگر خواهی مرا می در هوا کن

غزل شماره ۱۹۱۵: برو ای دل به سوی دلبر من

غزل شماره ۱۹۱۶: برآ بر بام و اکنون ماه نو بین

غزل شماره ۱۹۱۷: چو بربندند ناگاهت زنخدان

غزل شماره ۱۹۱۸: فرود آ تو ز مرکب بار می بین

غزل شماره ۱۹۱۹: عشق است بر آسمان پریدن

غزل شماره ۱۹۲۰: دیر آمده‌ای مرو شتابان

غزل شماره ۱۹۲۱: ای ساقی و دستگیر مستان

غزل شماره ۱۹۲۲: ما شادتریم یا تو ای جان

غزل شماره ۱۹۲۳: ای روی مه تو شاد خندان

غزل شماره ۱۹۲۴: ای روی تو نوبهار خندان

غزل شماره ۱۹۲۵: بازآمد آستین فشانان

غزل شماره ۱۹۲۶: مال است و زر است مکسب تن

غزل شماره ۱۹۲۷: وقت آمد توبه را شکستن

غزل شماره ۱۹۲۸: ای دوست عتاب را رها کن

غزل شماره ۱۹۲۹: ای عربده کرده دوش با من

غزل شماره ۱۹۳۰: امروز تو خوشتری و یا من

غزل شماره ۱۹۳۱: عقل از کف عشق خورد افیون

غزل شماره ۱۹۳۲: ای دشمن عقل و جان شیرین

غزل شماره ۱۹۳۳: برخیز و صبوح را برنجان

غزل شماره ۱۹۳۴: از ما مرو ای چراغ روشن

غزل شماره ۱۹۳۵: دلبر بیگانه صورت مهر دارد در نهان

غزل شماره ۱۹۳۶: عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن

غزل شماره ۱۹۳۷: هر خوشی که فوت شد از تو مباش اندوهگین

غزل شماره ۱۹۳۸: نازنینی را رها کن با شهان نازنین

غزل شماره ۱۹۳۹: می پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان

غزل شماره ۱۹۴۰: ای ز تو مه پای کوبان وز تو زهره دف زنان

غزل شماره ۱۹۴۱: مهره‌ای از جان ربودم بی‌دهان و بی‌دهان

غزل شماره ۱۹۴۲: من ز گوش او بدزدم حلقه دیگر نهان

غزل شماره ۱۹۴۳: می گزید او آستین را شرمگین در آمدن

غزل شماره ۱۹۴۴: چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن

غزل شماره ۱۹۴۵: هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من

غزل شماره ۱۹۴۶: کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من

غزل شماره ۱۹۴۷: سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من

غزل شماره ۱۹۴۸: بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون

غزل شماره ۱۹۴۹: آنچ می آید ز وصفت این زمانم در دهن

غزل شماره ۱۹۵۰: بوی آن باغ و بهار و گلبن رعناست این

غزل شماره ۱۹۵۱: ای برادر تو چه مرغی خویشتن را بازبین

غزل شماره ۱۹۵۲: هست ما را هر زمانی از نگار راستین

غزل شماره ۱۹۵۳: هر صبوحی ارغنون‌ها را برنجان همچنین

غزل شماره ۱۹۵۴: عیش‌هاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان

غزل شماره ۱۹۵۵: ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شماره ۱۹۵۶: سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن

غزل شماره ۱۹۵۷: هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن

غزل شماره ۱۹۵۸: ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن

غزل شماره ۱۹۵۹: روی او فتوی دهد کز کعبه بر بتخانه زن

غزل شماره ۱۹۶۰: آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن

غزل شماره ۱۹۶۱: نوبهارا جان مایی جان‌ها را تازه کن

غزل شماره ۱۹۶۲: یار خود را خواب دیدم ای برادر دوش من

غزل شماره ۱۹۶۳: پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من

غزل شماره ۱۹۶۴: شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین

غزل شماره ۱۹۶۵: در میان ظلمت جان تو نور چیست آن

غزل شماره ۱۹۶۶: جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان

غزل شماره ۱۹۶۷: ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان

غزل شماره ۱۹۶۸: ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان

غزل شماره ۱۹۶۹: از بدی‌ها آن چه گویم هست قصدم خویشتن

غزل شماره ۱۹۷۰: مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن

غزل شماره ۱۹۷۱: از دخول هر غری افسرده‌ای در کار من

غزل شماره ۱۹۷۲: عاشقا دو چشم بگشا چارجو در خود ببین

غزل شماره ۱۹۷۳: موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین

غزل شماره ۱۹۷۴: ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین

غزل شماره ۱۹۷۵: عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آن

غزل شماره ۱۹۷۶: عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آن

غزل شماره ۱۹۷۷: در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتن

غزل شماره ۱۹۷۸: ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من

غزل شماره ۱۹۷۹: عاشقان را مژده‌ای از سرفراز راستین

غزل شماره ۱۹۸۰: یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از این

غزل شماره ۱۹۸۱: مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تن

غزل شماره ۱۹۸۲: گلسن بنده ستایک غرضم یق اشد رسن

غزل شماره ۱۹۸۳: به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین

غزل شماره ۱۹۸۴: بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرین

غزل شماره ۱۹۸۵: صنما بیار باده بنشان خمار مستان

غزل شماره ۱۹۸۶: صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن

غزل شماره ۱۹۸۷: هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کن

غزل شماره ۱۹۸۸: چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان

غزل شماره ۱۹۸۹: جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن

غزل شماره ۱۹۹۰: جان حیوان که ندیده است بجز کاه و عطن

غزل شماره ۱۹۹۱: همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

غزل شماره ۱۹۹۲: خوی با ما کن و با بی‌خبران خوی مکن

غزل شماره ۱۹۹۳: هیچ باشد که رسد آن شکر و پسته من

غزل شماره ۱۹۹۴: بشنو از بوالهوسان قصه میر عسسان

غزل شماره ۱۹۹۵: اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشان

غزل شماره ۱۹۹۶: چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان

غزل شماره ۱۹۹۷: هر که را گشت سر از غایت برگردیدن

غزل شماره ۱۹۹۸: به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن

غزل شماره ۱۹۹۹: مکن ای دوست ز جور این دلم آواره مکن

غزل شماره ۲۰۰۰: ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من

غزل شماره ۲۰۰۱: دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من

غزل شماره ۲۰۰۲: تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین

غزل شماره ۲۰۰۳: همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

غزل شماره ۲۰۰۴: شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان

غزل شماره ۲۰۰۵: چه نشستی دور چون بیگانگان

غزل شماره ۲۰۰۶: هر کجا که پا نهی ای جان من

غزل شماره ۲۰۰۷: شاه ما باری برای کاهلان

غزل شماره ۲۰۰۸: می بده ای ساقی آخرزمان

غزل شماره ۲۰۰۹: نک بهاران شد صلا ای لولیان

غزل شماره ۲۰۱۰: بشنو از دل نکته‌های بی‌سخن

غزل شماره ۲۰۱۱: جان جان‌هایی تو جان را برشکن

غزل شماره ۲۰۱۲: ای دلارام من و ای دل شکن

غزل شماره ۲۰۱۳: ساقیا برخیز و می در جام کن

غزل شماره ۲۰۱۴: راز چون با من نگوید یار من

غزل شماره ۲۰۱۵: فقر را در خواب دیدم دوش من

غزل شماره ۲۰۱۶: جان من جان تو جانت جان من

غزل شماره ۲۰۱۷: آمد آمد در میان خوب ختن

غزل شماره ۲۰۱۸: مرغ خانه با هما پر وا مکن

غزل شماره ۲۰۱۹: ای ببرده دل تو قصد جان مکن

غزل شماره ۲۰۲۰: ای خدا این وصل را هجران مکن

غزل شماره ۲۰۲۱: صبحدم شد زود برخیز ای جوان

غزل شماره ۲۰۲۲: ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شماره ۲۰۲۳: رو قرار از دل مستان بستان

غزل شماره ۲۰۲۴: مات خود را صنما مات مکن

غزل شماره ۲۰۲۵: ای به انکار سوی ما نگران

غزل شماره ۲۰۲۶: به شکرخنده ببردی دل من

غزل شماره ۲۰۲۷: ای امتان باطل بر نان زنید بر نان

غزل شماره ۲۰۲۸: گر چه بسی نشستم در نار تا به گردن

غزل شماره ۲۰۲۹: ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن

غزل شماره ۲۰۳۰: گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن

غزل شماره ۲۰۳۱: ای محو راه گشته از محو هم سفر کن

غزل شماره ۲۰۳۲: من از کی باک دارم خاصه که یار با من

غزل شماره ۲۰۳۳: جانا نخست ما را مرد مدام گردان

غزل شماره ۲۰۳۴: ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران

غزل شماره ۲۰۳۵: آن خوب را طلب کن اندر میان حوران

غزل شماره ۲۰۳۶: امروز سرکشان را عشقت جلوه کردن

غزل شماره ۲۰۳۷: چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن

غزل شماره ۲۰۳۸: از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

غزل شماره ۲۰۳۹: رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

غزل شماره ۲۰۴۰: روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن

غزل شماره ۲۰۴۱: پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن

غزل شماره ۲۰۴۲: ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن

غزل شماره ۲۰۴۳: دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن

غزل شماره ۲۰۴۴: جانا بیار باده و بختم بلند کن

غزل شماره ۲۰۴۵: تو آب روشنی تو در این آب گل مکن

غزل شماره ۲۰۴۶: مستی و عاشقی و جوانی و جنس این

غزل شماره ۲۰۴۷: می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن

غزل شماره ۲۰۴۸: آن کیست ای خدای کز این دام خامشان

غزل شماره ۲۰۴۹: ای دم به دم مصور جان از درون تن

غزل شماره ۲۰۵۰: جانا بیار باده و بختم تمام کن

غزل شماره ۲۰۵۱: می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن

غزل شماره ۲۰۵۲: ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن

غزل شماره ۲۰۵۳: با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

غزل شماره ۲۰۵۴: بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

غزل شماره ۲۰۵۵: مست شدی عاقبت آمدی اندر میان

غزل شماره ۲۰۵۶: خواجه غلط کرده‌ای در روش یار من

غزل شماره ۲۰۵۷: یار شو و یار بین دل شو و دلدار بین

غزل شماره ۲۰۵۸: با رخ چون مشعله بر در ما کیست آن

غزل شماره ۲۰۵۹: گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان

غزل شماره ۲۰۶۰: یک غزل آغاز کن بر صفت حاضران

غزل شماره ۲۰۶۱: بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن

غزل شماره ۲۰۶۲: سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من

غزل شماره ۲۰۶۳: ای رخ خندان تو مایه صد گلستان

غزل شماره ۲۰۶۴: باز فروریخت عشق از در و دیوار من

غزل شماره ۲۰۶۵: باز درآمد ز راه فتنه برانگیز من

غزل شماره ۲۰۶۶: باز برآمد ز کوه خسرو شیرین من

غزل شماره ۲۰۶۷: ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون

غزل شماره ۲۰۶۸: بازشکستند خلق سلسله یا مسلمین

غزل شماره ۲۰۶۹: بیش مکن همچنان خانه درآ همچنین

غزل شماره ۲۰۷۰: یا تو ترش کرده رو مایه ده شکران

غزل شماره ۲۰۷۱: هر چه کنی تو کرده من دان

غزل شماره ۲۰۷۲: جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان

غزل شماره ۲۰۷۳: دلا تو شهد منه در دهان رنجوران

غزل شماره ۲۰۷۴: مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن

غزل شماره ۲۰۷۵: توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن

غزل شماره ۲۰۷۶: به جان تو که از این دلشده کرانه مکن

غزل شماره ۲۰۷۷: به من نگر به دو رخسار زعفرانی من

غزل شماره ۲۰۷۸: چهار روز ببودم به پیش تو مهمان

غزل شماره ۲۰۷۹: مقام ناز نداری برو تو ناز مکن

غزل شماره ۲۰۸۰: چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این

غزل شماره ۲۰۸۱: نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان

غزل شماره ۲۰۸۲: برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن

غزل شماره ۲۰۸۳: اگر سزای لب تو نبود گفته من

غزل شماره ۲۰۸۴: بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین

غزل شماره ۲۰۸۵: به صلح آمد آن ترک تند عربده کن

غزل شماره ۲۰۸۶: من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان

غزل شماره ۲۰۸۷: بگویم مثالی از این عشق سوزان

غزل شماره ۲۰۸۸: ببردی دلم را بدادی به زاغان

غزل شماره ۲۰۸۹: تنت زین جهان است و دل زان جهان

غزل شماره ۲۰۹۰: به پیش آر سغراق گلگون من

غزل شماره ۲۰۹۱: ای هفت دریا گوهر عطا کن

غزل شماره ۲۰۹۲: آن دلبر من آمد بر من

غزل شماره ۲۰۹۳: تازه شد از او باغ و بر من

غزل شماره ۲۰۹۴: یک قوصره پر دارم ز سخن

غزل شماره ۲۰۹۵: با من صنما دل یک دله کن

غزل شماره ۲۰۹۶: گر تنگ بدی این سینه من

غزل شماره ۲۰۹۷: چون دل جانا بنشین بنشین

غزل شماره ۲۰۹۸: شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن

غزل شماره ۲۰۹۹: چند نظاره جهان کردن

غزل شماره ۲۱۰۰: چند بوسه وظیفه تعیین کن

غزل شماره ۲۱۰۱: سیر گشتم ز نازهای خسان

غزل شماره ۲۱۰۲: چیست با عشق آشنا بودن

غزل شماره ۲۱۰۳: گر چه اندر فغان و نالیدن

غزل شماره ۲۱۰۴: شب که جهان است پر از لولیان

غزل شماره ۲۱۰۵: ساقی من خیزد بی‌گفت من

غزل شماره ۲۱۰۶: مست رسید آن بت بی‌باک من

غزل شماره ۲۱۰۷: جان منی جان منی جان من

غزل شماره ۲۱۰۸: می‌نروم هیچ از این خانه من

غزل شماره ۲۱۰۹: ای تو پناه همه روز محن

غزل شماره ۲۱۱۰: بانگ برآمد ز خرابات من

غزل شماره ۲۱۱۱: بانگ برآمد ز خرابات من

غزل شماره ۲۱۱۲: ظلمت شب پرتو ظلمات من

غزل شماره ۲۱۱۳: ای تو چو خورشید و شه خاص من

غزل شماره ۲۱۱۴: بانگ برآمد ز دل و جان من

غزل شماره ۲۱۱۵: بازرسید آن بت زیبای من

غزل شماره ۲۱۱۶: آمده‌ای بی‌گه خامش مشین

غزل شماره ۲۱۱۷: پیشتر آ ای صنم شنگ من

غزل شماره ۲۱۱۸: می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین

غزل شماره ۲۱۱۹: اگر امروز دلدارم درآید همچو دی خندان

غزل شماره ۲۱۲۰: دگرباره چو مه کردیم خرمن

غزل شماره ۲۱۲۱: افندس مسین کاغا یومیندن

غزل شماره ۲۱۲۲: کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان

غزل شماره ۲۱۲۳: العشق یقول لی تزین

غزل شماره ۲۱۲۴: ایا بدر الدجی بل انت احسن

غزل شماره ۲۱۲۵: اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان

غزل شماره ۲۱۲۶: اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین

غزل شماره ۲۱۲۷: یا صغیر السن یا رطب البدن

غزل شماره ۲۱۲۸: ابشر ثم ابشر یا مؤتمن

غزل شماره ۲۱۲۹: نحن الی سیدنا راجعون

و

غزل شماره ۲۱۳۰: ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

غزل شماره ۲۱۳۱: حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو

غزل شماره ۲۱۳۲: مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او

غزل شماره ۲۱۳۳: بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شماره ۲۱۳۴: نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شماره ۲۱۳۵: ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو

غزل شماره ۲۱۳۶: ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو

غزل شماره ۲۱۳۷: آن کون خر کز حاسدی عیسی بود تشویش او

غزل شماره ۲۱۳۸: ای عشق تو موزونتری یا باغ و سیبستان تو

غزل شماره ۲۱۳۹: والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

غزل شماره ۲۱۴۰: دل دی خراب و مست و خوش هر سو همی‌افتاد از او

غزل شماره ۲۱۴۱: ای تن و جان بنده او بند شکرخنده او

غزل شماره ۲۱۴۲: چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از او

غزل شماره ۲۱۴۳: روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مرو

غزل شماره ۲۱۴۴: کار جهان هر چه شود کار تو کو بار تو کو

غزل شماره ۲۱۴۵: شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کو

غزل شماره ۲۱۴۶: ای شکران ای شکران کان شکر دارم از او

غزل شماره ۲۱۴۷: چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شماره ۲۱۴۸: جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو

غزل شماره ۲۱۴۹: ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شماره ۲۱۵۰: عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

غزل شماره ۲۱۵۱: در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شماره ۲۱۵۲: سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شماره ۲۱۵۳: ای تو امان هر بلا ما همه در امان تو

غزل شماره ۲۱۵۴: هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شماره ۲۱۵۵: کی ز جهان برون شود جزو جهان هله بگو

غزل شماره ۲۱۵۶: سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شماره ۲۱۵۷: سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

غزل شماره ۲۱۵۸: من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

غزل شماره ۲۱۵۹: باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو

غزل شماره ۲۱۶۰: ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او

غزل شماره ۲۱۶۱: اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

غزل شماره ۲۱۶۲: دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شماره ۲۱۶۳: چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شماره ۲۱۶۴: اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو

غزل شماره ۲۱۶۵: فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او

غزل شماره ۲۱۶۶: دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شماره ۲۱۶۷: دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو

غزل شماره ۲۱۶۸: نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو

غزل شماره ۲۱۶۹: ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو

غزل شماره ۲۱۷۰: هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو

غزل شماره ۲۱۷۱: گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو

غزل شماره ۲۱۷۲: هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او

غزل شماره ۲۱۷۳: چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو

غزل شماره ۲۱۷۴: ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو

غزل شماره ۲۱۷۵: در خشکی ما بنگر و آن پرده تر برگو

غزل شماره ۲۱۷۶: آن دلبر عیار جگرخواره ما کو

غزل شماره ۲۱۷۷: خزان عاشقان را نوبهار او

غزل شماره ۲۱۷۸: تو کمترخواره‌ای هشیار می‌رو

غزل شماره ۲۱۷۹: تو جام عشق را بستان و می‌رو

غزل شماره ۲۱۸۰: از این پستی به سوی آسمان شو

غزل شماره ۲۱۸۱: دل و جان را طربگاه و مقام او

غزل شماره ۲۱۸۲: به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شماره ۲۱۸۳: به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شماره ۲۱۸۴: بیا ای رونق گلزار از این سو

غزل شماره ۲۱۸۵: چو بگشادم نظر از شیوه تو

غزل شماره ۲۱۸۶: خداوندا چو تو صاحب قران کو

غزل شماره ۲۱۸۷: گران جانی مکن ای یار برگو

غزل شماره ۲۱۸۸: در این رقص و در این های و در این هو

غزل شماره ۲۱۸۹: بازم صنما چه می‌فریبی تو

غزل شماره ۲۱۹۰: دیدی که چه کرد آن پری رو

غزل شماره ۲۱۹۱: ای رونق نوبهار برگو

غزل شماره ۲۱۹۲: ای عارف خوش کلام برگو

غزل شماره ۲۱۹۳: ای صید رخ تو شیر و آهو

غزل شماره ۲۱۹۴: آن وعده که کرده‌ای مرا کو

غزل شماره ۲۱۹۵: خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

غزل شماره ۲۱۹۶: از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او

غزل شماره ۲۱۹۷: ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو

غزل شماره ۲۱۹۸: جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو

غزل شماره ۲۱۹۹: ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو

غزل شماره ۲۲۰۰: ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو

غزل شماره ۲۲۰۱: در گذر آمد خیالش گفت جان این است او

غزل شماره ۲۲۰۲: ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو

غزل شماره ۲۲۰۳: جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو

غزل شماره ۲۲۰۴: عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو

غزل شماره ۲۲۰۵: دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو

غزل شماره ۲۲۰۶: ای برادر عاشقی را درد باید درد کو

غزل شماره ۲۲۰۷: در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو

غزل شماره ۲۲۰۸: ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو

غزل شماره ۲۲۰۹: ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو

غزل شماره ۲۲۱۰: طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او

غزل شماره ۲۲۱۱: ز من و تو شرری زاد در این دل ز چنان رو

غزل شماره ۲۲۱۲: تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او

غزل شماره ۲۲۱۳: خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او

غزل شماره ۲۲۱۴: خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو

غزل شماره ۲۲۱۵: گر رود دیده و عقل و خرد و جان تو مرو

غزل شماره ۲۲۱۶: تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگو

غزل شماره ۲۲۱۷: چهره زرد مرا بین و مرا هیچ مگو

غزل شماره ۲۲۱۸: همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو

غزل شماره ۲۲۱۹: من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

غزل شماره ۲۲۲۰: هله ای شاه مپیچان سر و دستار مرو

غزل شماره ۲۲۲۱: سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او

غزل شماره ۲۲۲۲: سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو

غزل شماره ۲۲۲۳: ای همه سرگشتگان مهمان تو

غزل شماره ۲۲۲۴: ای بمرده هر چه جان در پای او

غزل شماره ۲۲۲۵: شکر ایزد را که دیدم روی تو

غزل شماره ۲۲۲۶: ای بکرده رخت عشاقان گرو

غزل شماره ۲۲۲۷: مطربا اسرار ما را بازگو

غزل شماره ۲۲۲۸: جان ما را هر نفس بستان نو

غزل شماره ۲۲۲۹: ای غذای جان مستم نام تو

غزل شماره ۲۲۳۰: صوفیانیم آمده در کوی تو

غزل شماره ۲۲۳۱: می‌دوید از هر طرف در جست و جو

غزل شماره ۲۲۳۲: به حریفان بنشین خواب مرو

غزل شماره ۲۲۳۳: ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو

غزل شماره ۲۲۳۴: ای دیده من جمال خود اندر جمال تو

غزل شماره ۲۲۳۵: آمد خیال آن رخ چون گلستان تو

غزل شماره ۲۲۳۶: جانا تویی کلیم و منم چون عصای تو

غزل شماره ۲۲۳۷: این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو

غزل شماره ۲۲۳۸: ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو

غزل شماره ۲۲۳۹: رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو

غزل شماره ۲۲۴۰: ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو

غزل شماره ۲۲۴۱: هان ای جمال دلبر ای شاد وقت تو

غزل شماره ۲۲۴۲: تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو

غزل شماره ۲۲۴۳: آینه جان شده چهره تابان تو

غزل شماره ۲۲۴۴: سیر نیم سیر نی از لب خندان تو

غزل شماره ۲۲۴۵: مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو

غزل شماره ۲۲۴۶: ای سر مردان برگو برگو

غزل شماره ۲۲۴۷: مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجو

غزل شماره ۲۲۴۸: من آن نیم که بگویم حدیث نعمت او

غزل شماره ۲۲۴۹: به وقت خواب بگیری مرا که هین برگو

غزل شماره ۲۲۵۰: هزار بار کشیده‌ست عشق کافرخو

غزل شماره ۲۲۵۱: چو از سر بگیرم بود سرور او

غزل شماره ۲۲۵۲: بی‌دل شده‌ام بهر دل تو

غزل شماره ۲۲۵۳: نور دل ما روی خوش تو

غزل شماره ۲۲۵۴: دل من دل من دل من بر تو

غزل شماره ۲۲۵۵: بنشسته به گوشه‌ای دو سه مست ترانه گو

غزل شماره ۲۲۵۶: به قرار تو او رسد که بود بی‌قرار تو

غزل شماره ۲۲۵۷: قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو

غزل شماره ۲۲۵۸: هله ای طالب سمو بگداز از غمش چو مو

غزل شماره ۲۲۵۹: هله طبل وفا بزن که بیامد اوان تو

غزل شماره ۲۲۶۰: طیب الله عیشکم لا وحش الله منکم

غزل شماره ۲۲۶۱: بوقلمون چند از انکار تو

غزل شماره ۲۲۶۲: پرده بگردان و بزن ساز نو

غزل شماره ۲۲۶۳: یا قمرا لوعه للقمرین سکن

غزل شماره ۲۲۶۴: بوسیسی افندیمو هم محسن و هم مه رو

غزل شماره ۲۲۶۵: الیوم من الوصل نسیم و سعود

غزل شماره ۲۲۶۶: بگردان ساقی مه روی جام

غزل شماره ۲۲۶۷: هم صدوا هم عتبوا عتابا ما له سبب

غزل شماره ۲۲۶۸: یا عاشقین المقصد سیحوا الی ما ترشدوا

غزل شماره ۲۲۶۹: الا یا ساقیا انی لظمن و مشتاق

غزل شماره ۲۲۷۰: ابناء ربیعنا تعالوا

غزل شماره ۲۲۷۱: جود الشموس علی الوری اشراق

غزل شماره ۲۲۷۲: حد البشیر بشاره یا جار

غزل شماره ۲۲۷۳: امسی و اصبح بالجوی اتعذب

غزل شماره ۲۲۷۴: مررت بدر فی هواه بحار

ه

غزل شماره ۲۲۷۵: امروز مستان را نگر در مست ما آویخته

غزل شماره ۲۲۷۶: ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته

غزل شماره ۲۲۷۷: یک چند رندند این طرف در ظل دل پنهان شده

غزل شماره ۲۲۷۸: این کیست این این کیست این شیرین و زیبا آمده

غزل شماره ۲۲۷۹: این کیست این این کیست این در حلقه ناگاه آمده

غزل شماره ۲۲۸۰: ای عاشقان ای عاشقان دیوانه‌ام کو سلسله

غزل شماره ۲۲۸۱: ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شده

غزل شماره ۲۲۸۲: ای جان و دل از عشق تو در بزم تو پا کوفته

غزل شماره ۲۲۸۳: ساقی فرخ رخ من جام چو گلنار بده

غزل شماره ۲۲۸۴: باده بده باد مده وز خودمان یاد مده

غزل شماره ۲۲۸۵: یا رجلا حصیده مجبنه و مبخله

غزل شماره ۲۲۸۶: ای تو برای آبرو آب حیات ریخته

غزل شماره ۲۲۸۷: آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله

غزل شماره ۲۲۸۸: شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره

غزل شماره ۲۲۸۹: دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه

غزل شماره ۲۲۹۰: کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بنده

غزل شماره ۲۲۹۱: بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره

غزل شماره ۲۲۹۲: به لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانه

غزل شماره ۲۲۹۳: یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده

غزل شماره ۲۲۹۴: ز بردابرد عشق او چو بشنید این دل پاره

غزل شماره ۲۲۹۵: سراندازان همی‌آیی نگارین جگرخواره

غزل شماره ۲۲۹۶: مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه

غزل شماره ۲۲۹۷: چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشه

غزل شماره ۲۲۹۸: زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانه

غزل شماره ۲۲۹۹: سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیده

غزل شماره ۲۳۰۰: با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به

غزل شماره ۲۳۰۱: من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر به

غزل شماره ۲۳۰۲: هشیار شدم ساقی دستار به من واده

غزل شماره ۲۳۰۳: ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده

غزل شماره ۲۳۰۴: هر روز پری زادی از سوی سراپرده

غزل شماره ۲۳۰۵: کی باشد من با تو باده به گرو خورده

غزل شماره ۲۳۰۶: ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچاره

غزل شماره ۲۳۰۷: بربند دهان از نان کمد شکر روزه

غزل شماره ۲۳۰۸: یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه

غزل شماره ۲۳۰۹: من بیخود و تو بیخود ما را کی برد خانه

غزل شماره ۲۳۱۰: ای غایب از این محضر از مات سلام الله

غزل شماره ۲۳۱۱: از انبهی ماهی دریا به نهان گشته

غزل شماره ۲۳۱۲: دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته

غزل شماره ۲۳۱۳: ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده

غزل شماره ۲۳۱۴: ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده

غزل شماره ۲۳۱۵: دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده

غزل شماره ۲۳۱۶: امروز بت خندان می‌بخش کند خنده

غزل شماره ۲۳۱۷: ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده

غزل شماره ۲۳۱۸: مستی ده و هستی ده‌ای غمزه خماره

غزل شماره ۲۳۱۹: آن یار غریب من آمد به سوی خانه

غزل شماره ۲۳۲۰: بی‌برگی بستان بین کمد دی دیوانه

غزل شماره ۲۳۲۱: ای دل به کجایی تو آگاه هیی یا نه

غزل شماره ۲۳۲۲: هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه

غزل شماره ۲۳۲۳: ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابه

غزل شماره ۲۳۲۴: روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده

غزل شماره ۲۳۲۵: امروز من و باده و آن یار پری زاده

غزل شماره ۲۳۲۶: ای بر سر بازاری دستار چنان کرده

غزل شماره ۲۳۲۷: ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه

غزل شماره ۲۳۲۸: چون عزم سفر کردی فی لطف امان الله

غزل شماره ۲۳۲۹: هر موی من از عشقت بیت و غزلی گشته

غزل شماره ۲۳۳۰: آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه

غزل شماره ۲۳۳۱: ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده

غزل شماره ۲۳۳۲: ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده

غزل شماره ۲۳۳۳: این کیست چنین مست ز خمار رسیده

غزل شماره ۲۳۳۴: ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده

غزل شماره ۲۳۳۵: رندان همه جمعند در این دیر مغانه

غزل شماره ۲۳۳۶: این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده

غزل شماره ۲۳۳۷: هلا ساقی بیا ساغر مرا ده

غزل شماره ۲۳۳۸: بیا دل بر دل پردرد من نه

غزل شماره ۲۳۳۹: ایا گم گشتگان راه و بیراه

غزل شماره ۲۳۴۰: چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه

غزل شماره ۲۳۴۱: سماع آمد هلا ای یار برجه

غزل شماره ۲۳۴۲: خدایا مطربان را انگبین ده

غزل شماره ۲۳۴۳: ایا خورشید بر گردون سواره

غزل شماره ۲۳۴۴: مبارک باد آمد ماه روزه

غزل شماره ۲۳۴۵: چو بی‌گاه است و باران خانه خانه

غزل شماره ۲۳۴۶: مکن راز مرا ای جان فسانه

غزل شماره ۲۳۴۷: خدایا رحمت خود را به من ده

غزل شماره ۲۳۴۸: فریاد ز یار خشم کرده

غزل شماره ۲۳۴۹: ای دیده راست راست دیده

غزل شماره ۲۳۵۰: آمد مه و لشکر ستاره

غزل شماره ۲۳۵۱: دیدی که چه کرد آن یگانه

غزل شماره ۲۳۵۲: یک جام ز صد هزار جان به

غزل شماره ۲۳۵۳: جان آمده در جهان ساده

غزل شماره ۲۳۵۴: ای بی تو حیات‌ها فسرده

غزل شماره ۲۳۵۵: ای دوش ز دست ما رهیده

غزل شماره ۲۳۵۶: ماییم قدیم عشق باره

غزل شماره ۲۳۵۷: ای گشته دلت چو سنگ خاره

غزل شماره ۲۳۵۸: ماییم و دو چشم و جان خیره

غزل شماره ۲۳۵۹: آن سفره بیار و در میان نه

غزل شماره ۲۳۶۰: ای نقد تو را زکات نسیه

غزل شماره ۲۳۶۱: ای روز مبارک و خجسته

غزل شماره ۲۳۶۲: ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته

غزل شماره ۲۳۶۳: ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته

غزل شماره ۲۳۶۴: ای ز هجرانت زمین و آسمان بگریسته

غزل شماره ۲۳۶۵: ای ز گلزار جمالت یاسمین پا کوفته

غزل شماره ۲۳۶۶: ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته

غزل شماره ۲۳۶۷: تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده

غزل شماره ۲۳۶۸: ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته

غزل شماره ۲۳۶۹: چشم بگشا جان‌ها بین از بدن بگریخته

غزل شماره ۲۳۷۰: این چه باد صرصر است از آسمان پویان شده

غزل شماره ۲۳۷۱: کی بود خاک صنم با خون ما آمیخته

غزل شماره ۲۳۷۲: هله بحری شو و در رو مکن از دور نظاره

غزل شماره ۲۳۷۳: مشنو حیلت خواجه هله ای دزد شبانه

غزل شماره ۲۳۷۴: هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه

غزل شماره ۲۳۷۵: سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه

غزل شماره ۲۳۷۶: صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده

غزل شماره ۲۳۷۷: ای خداوند یکی یار جفاکارش ده

غزل شماره ۲۳۷۸: صد خمار است و طرب در نظر آن دیده

غزل شماره ۲۳۷۹: بده آن باده جانی که چنانیم همه

غزل شماره ۲۳۸۰: پیش جوش عفو بی‌حد تو شاه

غزل شماره ۲۳۸۱: عشق بین با عاشقان آمیخته

غزل شماره ۲۳۸۲: ای بخاری را تو جان پنداشته

غزل شماره ۲۳۸۳: عشق تو از بس کشش جان آمده

غزل شماره ۲۳۸۴: جسته‌اند دیوانگان از سلسله

غزل شماره ۲۳۸۵: روز ما را دیگران را شب شده

غزل شماره ۲۳۸۶: قرابه باز دانا هش دار آبگینه

غزل شماره ۲۳۸۷: پیغام زاهدان را کمد بلای توبه

غزل شماره ۲۳۸۸: این جا کسی است پنهان دامان من گرفته

غزل شماره ۲۳۸۹: در خانه دل ای جان آن کیست ایستاده

غزل شماره ۲۳۹۰: آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده

غزل شماره ۲۳۹۱: بازآمد آن مغنی با چنگ سازکرده

غزل شماره ۲۳۹۲: ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده

غزل شماره ۲۳۹۳: برجه ز خواب و بنگر صبحی دگر دمیده

غزل شماره ۲۳۹۴: از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله

غزل شماره ۲۳۹۵: دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه

غزل شماره ۲۳۹۶: ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه

غزل شماره ۲۳۹۷: ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته

غزل شماره ۲۳۹۸: آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده

غزل شماره ۲۳۹۹: ای از تو من برسته ای هم توام بخورده

غزل شماره ۲۴۰۰: گل را نگر ز لطف سوی خار آمده

غزل شماره ۲۴۰۱: ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته

غزل شماره ۲۴۰۲: باده بده ساقیا عشوه و بادم مده

غزل شماره ۲۴۰۳: ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده

غزل شماره ۲۴۰۴: ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره

غزل شماره ۲۴۰۵: ای همه منزل شده از تو ره بی‌رهه

غزل شماره ۲۴۰۶: ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده

غزل شماره ۲۴۰۷: زهی لواء و علم لا اله الا الله

غزل شماره ۲۴۰۸: چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاه

غزل شماره ۲۴۰۹: که بوده است تو را دوش یار و همخوابه

غزل شماره ۲۴۱۰: مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته

غزل شماره ۲۴۱۱: دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده

غزل شماره ۲۴۱۲: چو مست روی توام ای حکیم فرزانه

غزل شماره ۲۴۱۳: عجب دلی که به عشق بت است پیوسته

غزل شماره ۲۴۱۴: ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده

غزل شماره ۲۴۱۵: تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده

غزل شماره ۲۴۱۶: برو برو که به بز لایق است بزغاله

غزل شماره ۲۴۱۷: خلاصه دو جهان است آن پری چهره

غزل شماره ۲۴۱۸: ای جان ای جان فی ستر الله

غزل شماره ۲۴۱۹: خوش بود فرش تن نور دیده

غزل شماره ۲۴۲۰: آمد آمد نگار پوشیده

غزل شماره ۲۴۲۱: مطرب جان‌های دل برده

غزل شماره ۲۴۲۲: رخ نفسی بر رخ این مست نه

غزل شماره ۲۴۲۳: یا رشا فدیته من زمن رایته

غزل شماره ۲۴۲۴: هل طربا لعاشق وافقه زمانه

غزل شماره ۲۴۲۵: طوبی لمن آواه سر فؤاده

غزل شماره ۲۴۲۶: فدیتتک یا ستی الناسیه